سلام مامانا خسته نباشید یه سوال من بارداری دومم هست خیلیم ناخاسته هست برام انگار یه بار سنگینه روم بچه اولم یکسال نیمشه سر این بچه دوم همش حالت تعو دارم عصبیم خستم چیکار کنم که بپذیرمش یکم دلگرمی بهم بدین لطفا

چیکار کنی که بپذیریش؟؟؟هدیه خدا بچتو چیکار کنی ک بپذیریش؟؟؟مگه مادر میتونه بچشو نپذیره الان اون بچه یه یکساله چه فرقی با اون یکی میکنه؟؟؟خب اگه اینطوره اون بچه یکسالتو نپذیر برو بزار تو خیابون ببینم میتونی

عزیزم منم شرایط شمارو داشتم اولش خیلی سخته کلا آدم از همه چی و همه کس عصبیه مخصوصا از دست خودش اما کم کم بهتر میشی و کنار میای باهاش و میشه یکی از بهترین اتفاقای زندگیت

باهم بزرگ میشن یکم اوایلش سخته ولی اینجوری برای خودشون بهتره دوتا دوست میشن باهم همبازی میشن

خدا خودش داده خودش هم کمکت میکنه نگران نباش

وای خداااااااااا چه مشکل قشنگی یکی هم به من بده

یکم ک بگذره از تنش میای بیرون
میفهممت من هرروز گریه میکردم هم عذاب وجدان بچرو داشتم هم میگفتم خودم خستم از پسش برنمیام
اما یکم ک بگذره میبینی همچی اروم تر شده منم پسرم یک سال و سه ماهشه پنج ماهه حاملم
وقتی گذشت پذیرفتم ک انفاق خیلی عجیبی نیفتاده و من از پسش برمیام و قوی تر از این حرفام
ب جاش پسفردا تمام سختی ها ک تموم شد دوتاشون باهم بازی میکنن دیگ اصن ب تو کاری ندارن من همه نزدیکانم تقریبا بچه هاشون شیره ب شیره بودن فقط اوایلش براشون سخت بود بعدش همچی عالی شده

عزیزم شما باید جلوگیری میکردی و ریسک نمیکردی اگر نمیخواستی...
به این فکر کن پشت هم بزرگ میشن دوتا داری خیلی هم عالی الان خیلی ها این جا حسرت همین دومی و دارن دیگه نمیشن انقد که تلاش میکنن بچه دوم و بیارن و این که مادر جوون و با حوصله ای براشون هستی... سختی بارداری میگذره