دارم به اون مرحله (از غذا خوردن بچه) میرسم که خورد خورد
نخورد نخورد به جهنممممم
از گشنگی نمیمیره که

وای 😆😆🤣🤣بعضی وقت ها مارو روانی میکنن دختر من وسط غذاش برسه دهن اش میبنده ک نده منم تا غذاش از میز بر میدارم ببرم گریه ک غذام نبر میخورم خلاصه شاید ۵۰ بار این حرکت تکرار میکنم که مابقی غذا بخوره تمام بشه بعضی اوقت میشینه میخوره همه شو

منم رسیدم بزرگ شده دیگ گشنه بشه خودش میگه

منم همینم

من چند هفته ای هستم به این داستان رسیدم و الان قشنگ خودش میخوذخ دیگ

من از اول تو همین مرحله ام 😂

منم ی کم بهتر شدم قبلا میشستم ی دل سیر گریه میکردم
زار میزدما
یکی میدید منو میگفت حتما مادرشوهرش مرده‌

من از اول اینجوری بود اگه نمیخوره میگم گشنش نیس لابد چرا به زور بدم

فک نمیکنی درستشم همینه؟
من هیچوقت دنبالش ندوییدم🙄خودش خواست میخوره دیگه

منم رسیدم یکی غذا میخوره من همش با غصه ب بچم نگاه میکنم

والا منم گاهی مواقع حرص نمی‌خورم به اندازه کافی با جیغاش و گریه های الکیش حرص میخورم

منم رسیدم والا راحت شدم
چیه همش عذاب وجدان میدیم به خودمون چقد غصه شکم شونو بخوریم