دردو دل
من ی مدتی اومدم خونه مامانم از خونمون ۷ساعتی راهه پسرم دارم از پوشک میگیرم پسرم کاملا لجباز بهانه گیر همش در حال گریه ی مدت اینجور شده وابسته به من شده همش به من چسبیده خاب درستی نداره اصلا منو پوکونده بعد شوهرم مثلا زنگ میزنه پسرم بهانه میگیزه گریه میکنه همش میگه تو بلد نیستی بچه کنترل کنی بلد نیستی اموزشش بدی فلان بهمان هرچی توضیح میدم ی مدت اینجوره حرف خودشو میزنه توو خونه هم که باشم همش با رفتارم با بچم ایراد میگیره اسیرم کرده ...بخدا قسم بچم ی دنیا برام غصس شوهرم از ی طرف نه خاب دارم نه غذا مامان بابام ناراجتن میگن نابود شدی هرکی منو میبینه میگه چزا ایقد لاغر شدی زیر چشمام گود رفته خستم دلم میخاد بمیرم راحت شم ..اصلا شوهرم هیچوقت پشتم نبوده دلداریم بده چیزی ..چکار کنم نمیدونم

برو خونه خودت بزار شوهرت ببینه پروسه ترک پوشک چه داستانی داره
همه بچه‌ها همینجوری میشن
من از شنبه که شروع کردم پسرمو از پوشک بگیرم واقعا پوکیدم دیگه
کمر نمونده واسم
به شوهرت بگو بجای غرغر کردن همراه باش

سلام عزیزم خیلی سخته پسر منم خیلی لجباز شده سر پوشک گرفتن چندروز می گفت بعد دیگه هرکاری کردم نگفت منم دیدم بدتر عصبی میشه یه هفت دوباره پوشکش کردم واگه جیش کرد اصلا دعواش نکن که بدتر میشه تو گهواره خوندم گفتن باجیشش بای بای کنه امروز امتحان کردم خوشش اومد بردمش جیش کرد باهاش بای بای کرد گفت جیش رفت خونشون خوشش اومد ولی فعلا تا سه سالگی صبر می کنم هروقت آماده شد می گیرمش

عزیزم من خونه خودم هستم پسرم رو دارم ازپوشک میگیرم هیچ جایی نمیرم خونه مامانم نمیرم مادرشوهرمم قشنگ گفته که تازمانی که جیشش:رو یاد نگرفته خونشون نبرم پسرم رو