من پسرمو خیلی دوسش دارم هر روز باهاش بازی میکنم میگم گناه داره
ولی بچم نق نق میکنه وا نمیسته پیش مادرم عمش مادربزرگش وا میسته بازی میکنه ساعتا نباشم براش مهم نیست تا پامو میزارم خونه منو میبینه حرکت میکنه سمتم گریه ازار اذیتاش شروع میشه حس میکنم خوشش نمیاد از من چون خیلی بهونه میگیره ولی من نیستم اصلا براش مهم نیست گرسنه هم باشه گریع نمیکنه🤦🏻‍♀️😓

شاید چون شما رو نقطه امنش میدونه، نق هاش و حال بدش رو میاره پیش شما. شاید دوست داره فقط شما بهش شیر بدید که پیش بقیه گریه نمی کنه

نه عزیز دلم اینجوری نیست که فکر میکنی من بچم وقتی پیش باباشه اصلا گریه نمیکنه کافی من از کنارش رد شم میزنه زیر گریه دوست داره بغلش کنم این کارشون نشونه وابستگی به مادره گلم نه اینکه خوششون نیاد

بچه خودش رو پیش دیگران سانسور میکنه برای اونا می خنده تا راضیشون کنه ولی تو مادری پیش تو خود واقعیش رو نشون میده چون میدونه تنها توهستی که همه جوره دوسش داری تویی که نیازهاش رو برطرف میکنی تو خدای اونی همه کسش هستی

پسر منم تا منو میبینه گریه میکنه منم بغلش میکنم ب هیچکارم نمیرسم چون دوست داره برات گریه میکنه