دختزم به شدت بهم وابسته ست و اضطراب جدایی داره
حتی بغل باباش خیلی وقتا نمیره
مربیش گفت جاشو جدا کنید برای خواب
یه هفته جدا کردم هر روز ساعت ۶ صبح پامیشه گریه میکنه
شبها هم از استرس اینکه نره تو اتاق خودش سرجاش که میذارم بیداز میشه گریه میکنه یا از ترس اینکه من نرم اتاقمون سعی میکنه نخوابه
امشب اوردمش دوباره رو تخت پیش خودمون
یعنی شوهرم اصرار کرد
راست میگه اینهمه نگرانی و استرس که براش مضر تره…

چیکار کنم؟!

کولیک آنومالی شیرخشک پستونک سونو آهن قطره مولتی پوشک

اون بی سواد گفت لااقل خودت فک میکردی بچه ای که اضطراب جدایی داره چجوری باید تنهایی بخوابه تو اتاق؟!
فعلا باید رو کم شدن اضطرتب جداییش کار کنی

بیخود کرد گفت جداش کن عین بچه من فقط خیلی نوازشش کن همین

بابا بچرو دور نکنید بزارید تا هروقت عشقش میکشه کنار شما بخوابه بخدا اینقدر زود بزرگ بشن از کنارمون برن اصلا نخوان پیشمون بخوابن که حسرت این روزارو بکشیم

اصلا اینکارو نکن نرس تو دلش میمونه یهو ولش کنی من پیش پروفسور رفتم کلی مقاله خوندم گوش دادم اینکه میگن پیشت نخوابه و جداش کن حرف مفته اتفاقا یکی از پروفسرا ک مقالشو خوندم میگفت تا ۷سالگی حتی میتونه پیشتون بخوابه بد ک نیست حتی میگفت خوبه برای خودش روحش اعتماد بنفسش بجاش سعی کن از روزی چند دیقیه شروع کنی مثلا داره بازی میکنه برو دستشویی یا برو تو اشپز خونع جایی ک نبینتت بعدا شروع کن به هر ۱ساعت اگ خواهر برادری مادری کسی کنارته بزار نیم ساعت اونحا باشه تو برو حموم بعد بکنش ۱ساعت برو بیرون اینجوری خیلی از وابستگیش کم میشه اینا چیزایی بود ک خودم تحقیق کردم خوندم امیدوارم مفید باشه برات عزیزم

ببین فقط بغلش کن دلشو قرص کن کنارشی
اضطراب جداییشو کم کن
مثلا وقتی میری سرویس و میدونی استرس داره براش توضیح بده که مامانی زود برمگردم
میرم جیش کنم بیام
خودشم خر سری اینو براش توضیح بده شده ۱۰۰۰ دفعه
ولی به هیچ وجه به زور از خودت جداش نکن که صدبرابر بدترش کردی

عزیزم توو اتاق خودتون ی تشک جدا براش بنداز تا بخوابه
منظور از جدا کردن جا صرفا بردنش توو اتاق دیگه نیست

دقیقا عزیزم درسته مربی،دکتر،یا روانشناس برای هر محله از زندگی بچه ها به اقتضای سنشون یه پیشنهاد و تجویزی دارن ولی برا هر بچه فرق داره
من خودم خواستم بچمو از پوشک بگیرم یک روز تمرینی این کار کردم دیدم فشار روش میاد اگر بخواد اگر به زور یادش بدم دوباره پوشک کردم گذاشتم چند ماه دیگه تا خودش هم اماده باشه
واسه خوابش هم اصلا قصد ندارم تا ۴ سالگی جداش کنم

مربی خیلی اشتباه کرده
عزیزم اضظراب جدایی ی دوره است ب مرور ازسرش میفته البته اگ‌ب نیازاش پاسخ بدی تو این دوره کوچولو باید اون پناه امن مادرداشته باشه اینک ازخودت دورش کنی این مشکل ن تنها بهتر نمیکنه بلکه بدتر میکنه و بچه هایی هستن ک مدرسه نمیرن باگریه همه حاچسبیدن ب مادر همونایی هستن ک دوره اصطراب جدایی اشتباهی سپری کردن

جداکردن اصول داره دارید میگید اضطراب جدایی داره چسبندگی داره مثل شیرک میگن تدریجی جداکردن هم تدریجی روان بچه روبه هم نریز اضطراب جدایی هم ریشه ازیه چیزایی داره دلبستگی ایمن ندیم اضطراب بیشترمیشه دعواشون کنیم دادبزنیم ایناهمه ناایمن هرگز بدون خداحافظی بچرو ترک نکن حتی گریه هم کرد خداحافظی کن براجداکردن هم ک فعلا استرس داره این کارو نکن ارامش بده بهش بغل کن بعدک وقتش شد اول پایین تخت بخوابون یه هفته بعد بیرون ازدراتاق بعد ک یکم عادت کرد اتاق وتخت خودش

بیخود گفته هر کی گفته جداش کن
انقد بغلش کن انقد سیرابش کن تا خودش کم کم جدا شه
بچه میدونی چه استرسی بهش وارد شده سر همین جدا کردن اتاق خواب؟
توروخدا حرف هیچکسو گوش نده
بچه ی ۲ ساله چه آسیبی میخواد ببینه آخه از وابستگی
بچه ۲ ساله بااااید وابسته باشه بااااید
این روانشناسام که جدیدا مد شده میگن اتاق مستقل اتاق مستقل بخدا همه شر و وره
به این فکر کن که دختر کوچولوت تا یه سنی تو بغلت جا میشه و وابسته تع بعدش تو یه سنی حتی باهاتون تو مهمونی و جمع هم نمیاد

میدونید اینکارایی ک دارید با پیشنهاد ی ادم بی سواد انجام میدید چه تاثیر عمیقی روی روح و روان بچتون تا اخر عمرش میذاره ؟
چرا اینقدر اصرار دارید زود جداش کنید ؟

من تختشو اوردم شبا میخوابم پیشش چاره ای نیست ..منم وابسته س خب صب تا شب تنهاییم باهم مگه چقد باباشو میبینه؟

خدایی اون چه مربی بوده اصلا این اضطراب طبیعیه نلینم همین بود الان از وقتی ۲ سالش شده ارتباطش با باباش خوب شده اما باز رو من حساسه
بازی دالی زیاد باهاش انجام بده من خیلی تحقیق کردم و اینکه تو این سن به خاطر مراحل رشدی اضطراب جدایی طبیعیه جدا کردن خواب هم ۶ ماه اگر جدا کردی که هیچ اگر نکردی باید بذاری بر اساس آمادگی بچه

بچه یه ساله چ جدایی اخه چ خبرا ازالان جدا بخوابه بزار پیشت بخوابه ارامش بگیره این جور ک بدتره تو روحیش اثر میزاره

چ‌دکتر احمقی اضطراب جدایی داره بعد گفته جدا کن می‌دونی با استرس چه به روزش میاری حالا ی مدت وابسته باشه چی میشه

دختر منم همینجوریه وقتی من باشم کم پیش میاد بغل کسی بره . همیشه ام پیش خودم میخوابه چون اتاق جدا نداره ولی خب ب خودم نمیچسبونمش با فاصله رو تخت میخوابیم

تختشو بیار اتاق خودت.بچسبون ب تخت خودتون… روانشناسارو ول کن بابا بچه ۲سال نشده اینهمه اشک بریزه واسه بغل مادرش؟؟؟ خو چرا؟ مگه ما جدا نشدیم؟ بلخره میره اتاق خودش

وای نزار تنها بمونه تو اتاق خودش

بنظرم مربیش رو عوض کن

همین وابستگی‌رو دختر من به باباش داره🤣بغل من نمیاد بعضی وقتا جرعت ندارم سمت باباش برم

مامان منم اینقدر خوشگل باشه منم ازش حدا نمیشم🙂🥹

ولا من تا ١٨سال میترسیدم
بزارش اتاق خودش تو هم اونجا بخواب یه مدت

من که جداش نمیکنم میخوام کنارم باشه از کوچولو بودنش لذت ببرم چشم بهم بزنی بزرگ میشن میرن واسه خودشون
اگه میخوای جدا باشه بابد یک مدت پایین تختش بخوابی

الان ک دوس دارن کنارمون باشن فک کنم بهتره لذت ببریم یکم ک عاقل تر شد متوجه شد ک قرار نیست تنهاش بزاریم جداش کنیم بهتره

من بخاطر دخترم دیگه رو تخت نمیخوابم بشدتم وابسته تختم بودم که کنارم باشه اذیت نشه

مربی چی داره ؟

چه مربی احمقی میدونی چقدر به اون بچه استرس و ترس وارد شده امادگیشو نداره جدابشه ازت خب اصلا جدابشه چی بشه بچسبون به خودت بچه رو تا اروم بشه گناه داره