۷ پاسخ

من بشدت مخالف زدن تنبیه بدنی داد کشیدن سر بچم

هعی فقط جونیمون حروم شد

چه نازه ماشاالله
دقیقا موافقم بچه ها گناه دارن

وای دشب یکی عکس ی بچه رو‌گذاشته بود تمام صورتش خونی، بینیش و گردن و صورتش گفت اتیسمیه...تو خواب ازش عکس گرفته بود...یعنی مُردم دیدمش مردم..تو خواب مطلوم خوابیده بود غرق خون...حالا نمیدونم مادرش راست میگفت یا نه..جگرم آتیش گرفت...همینطور جلو چشمامه صورتش😭😭😭😭😭

والله امشب یه پیامایی خوندم سرم درد گرفت خانومه گفته بچه رو نزنین چندتا مامان زیرش داشتن خودشون و قانع میکردن که زدن خوبه لعنتی ها خب وقتی اعصاب ندارین چرا بچه میارین اه🤕

درست میگی عزیزم واقعا خیلی ها میگن بچه دوساله را زدن سیاه کردن واقعا بچه گناه داره

چه بچه نازی خداحفظش کنه

سوال های مرتبط

مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۲ سالگی
‼️وای باز قشقرق راه انداخت الان آبروم میره!
_پاشو مامان،برات میخرم اون عروسک رو.پاشو دیگه گریه نکن!

تا حالا شده که به خاطر نظر دیگران یا ترس از قضاوت شدن بخواید کودکتون رو آروم کنید،حتی به قیمت شکست چارچوبهای تربیتی؟

این مسئله که ریشه ش ترس از قضاوت شدن در مورد سبک فرزندپروری ماست میتونه خیلی به خود و کودکمون آسیب بزنه.
اول از همه باید بدونیم و قبول کنیم که بچه ها هم مثل خود ما احساسات مختلفی رو تجربه میکنن و البته به دلیل سنشون هنوز قادر به مدیریت و ابراز اون ها به شکل درست نیستن،برای همین با پرت خودشون روی زمین،داد زدن و زدن شما واکنش نشون میدن و این طبیعیه.
چیزی که مهمه اینه که ما با رفتارمون باید به بچه یاد بدیم که گریه یا قشقرق اون تاثیری توی تصمیم ما نداره چون اگه تصمیم ما عوض بشه بچه میفهمه که بالاخره با هر سطحی از قشقرق میتونه به خواسته ش برسه و یاد میگیره که اینجوری رفتار کنه

در حالیکه واکنش درست به رفتار قشقرق بچه شامل تایید احساسات اون و آرام کردن کودک بدون شکستن چهارچوب هاست.به مرور کودک یاد میگیره که احساسش رو مدیریت و اون رو به شکل دیگه ای بروز بده.
مامان مهراب مامان مهراب ۲ سالگی
خب حالا هروقت دیدید کم کم بچه داره جیش و پی پی رو میشناسه و داره سعی میکنه وقتی جیش داره بگه بهتون اون تایم یک ساعت رو بکنید دو ساعت و کم کم تایم ها رو هفته یکبار ببرید بالاتر یا به نقطه ای می‌رسید می‌بینید تایم ها که بالاتر میره راحت‌تر هم میشه و اینکه وقتی بچه داره جیش و پی پی رو میشناسه برای اینکه خودتون هم راحت‌تر باشید اونوقت شروع کنید به شورت آموزشی گرفتن که کمکتون میکنه تو این قضیه و گرفتن توالت فرنگی بچه ها که راحت‌تر بشینن و دستشویی کنن ..البته من هنوز توالت فرنگی بچه ها رو نگرفتم برای مهراب چون خیلی زوده چون مهراب رو میشونمش تو دستشویی که این رو یاد بگیره بعد میگیرم براش اون رو .فقط اینم بگم اگر فشار بیارید به بچه احتمال خطا زیاد هست و ممکنه شکست بخوره گرفتنتون تو پوشک و برای شب هم بزارید آخر کار وقتی یاد بگیره روز رو شب هم قبل خواب ببریدش دستشویی و زیرش چیزی پهن بکنید و مایعات نزارید بخوره که بهتر کمکتون میکنه.این مرحله هم مثل بقیه مراحل میگذرونید .فقط فشار و ناراحتی که دارید به بچه تحمیل نکنید و اذیتش نکنید اگر خرابکاری هم کرد یا وسواس دارید اول وسواس خودتون رو درمان کنید چون تو این قضیه اصلا نباید وسواس داشته باشی وگرنه هم خودتون هم بچتون اذیت میشه .البته همسر خودمم به شدت وسواسیه .فقط خدا کمکم کنه 😂امیدوارم موفق باشید 🥰🥰🥰
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
✨🌷✨


هفت رفتاری که فرزندت را با آن فلج می کنی


۱- دستش نباش
از همون بچگی عادتش بدین که چیزی رو دستش ندین و روی میز یا جای دیگه ای بزارین تا خودش بیاد برداره اگر نمیاد نزدیکش بذارید تا اینجوری مسئولیت‌پذیر بشه.
۲- زبانش نباشید
به جاش سلام نکنید،خداحافظی نکنید،شعرنخونید و اجبار ش نکنید که این کارا رو انجام بده و اگه دوست نداشت انجام بده سرزنشش نکنید.
۳- حامی افراطی نباشید
درسته که بعضی مواقع باید از کودکان حمایت کنیم ولی اگه همیشه و همه جا بخواهیم این کار رو بکنیم خیلی اشتباهه؛ برای این که یاد بگیره از حقش دفاع کنه با بازی و نمایش بهش یاد بدین.
۴-بلندش نکن
وقتی زمین میخوره یا یه آسیب خیلی کوچیک میبینه فوراً بلندش نکنید و بذارید خودش تلاش کنه و از جا بلند شه ولی باهاش همدردی کنید.
(البته اگه به شدت زمین نخوره)
۵-کنترل گر نباش
اگه همه کارا و رفتارهای کودک مثل بازی کردن، تمیزی اتاقش، رفت و آمدش و.... رو بیشتر از حد کنترل کنید از خودش ناامید میشه.
۶-پاهاش نباش
بچه بالای دوسال رو نباید مرتب حمل کنید و اینطرف و اونطرف ببرید بلکه باید به راه رفتن تشویقش کنید.
۷- به جاش تصمیم نگیر
توی نیمی از تصمیم گیری ها اجازه بدین کودک انتخاب گر باشه مخصوصاً کودک بالای ۳ سال؛ مثلاً میتونی تو انتخاب غذا و رنگ لباس و.... از کودک نظرخواهی کنید
مامان فسقلی جون🧒💜 مامان فسقلی جون🧒💜 ۲ سالگی
تاپیک قبلم به نظرم نیاز به توضیحات بیشتری داره برای یه سری مامانها...
قطعا منم مثل شماها خوب و بد رو میدونم و به پسرم یاد دادم.
اکثرا بچه هاتون توی همین رنج سنی هستن، پس با قاعده ی لجبازی یا اینکه یه مورد رو خوب یاد بگیرن و یه مورد رو نخوان یاد بگیرن آشناییت دارین.
منم تو تاپیک قبلی گفتم، مواظب بچم بودم و این حرکتش غیرمنتظره بود و قطعا میدونم که کار پسرم خیلی بد بوده. واسه همین اول بچه ی اون خانومو بلند کردم و نازش کردم و بعد فقط از مامانش عذرخواعی کردم.
حتی اگه بچه اون خانومه بچمو هل میداد یا میزد هم اینقدر حرصی نمیشدم...
ولی اینکه یه مادر، که بچش شاید سه چهارماه با بچه من فرقش بود، اینجور با بچه من حرف بزنه و اون کلمه رو بگه و بعدم بخواد بزنتش،
قطعا بچه های خودتونم بود حرصی میشدین.
مطمئنا بچه هاتون بچه پیغمبر نیستن که تماااام کاراشون خوب باشه...
ده تا کار خوب دارن یه کار بد. واقعا واقعا اون یه کار بدِ بچه من همین هول دادنه اونم فقط بخاطر تصویر ذهنی که از بچه داداشم داره.
و تاکید میکنم فقط دوسالشه... بچه ۱۵ساله نیس😂

دوتا بچه باهم دعوا کنن خیلی فرقه تا اینکه یه ادم ۳۰ ساله با یه بچه دوساله بخواد دعوا کنه.
مامان ایلیا مامان ایلیا ۲ سالگی
اینروزها خیلی ها مثل من فکرشون مشغوله
خیلیا نگران آینده هستن
خیلیا از فکر و نگرانی اینکه قراره چی پیش بیاد برای اینده بچه ها خوابشون بهم ریخته. عصبی شدن. حوصله ندارن. تو یه حالت بلاتکلیفی زیاد به سر میبرن که حتی رمق انجام کارهای معمول رو هم ندارن. حتی یه آشپزی ساده توام شده با فکر و خیال و غصه...
بیشترمون هم تمام نگرانیمون بخاطر آینده بچه هامونه.
اگه تمام این حالتهارو دارین به خودتون حق بدید. مهمتر از همه اینه که خودمون با خودمون مهربون باشیم اگه همش خسته ایم و حوصله نداریم به خودمون اینروزها سخت نگیریم.
اگه نمیتونیم مثل همیشه بگیم و بخندیم به خودمون انگ افسردگی نزنیم.
واکنش طبیعی هر انسانی به این شرایط همینه.
ولی تنها کاری که میتونیم در حق خودمون و بچه هامون بکنیم اینه که بیشتر وقتمونو با بچه هامون بگذرونیم. اگه حوصله اشپزی نداریم مهم نیست با یه غذای ساده سر کنیم ولی همون تایم رو با بچه ها وقت بگذرونیم. کمتر سمت اخبار ناراحت کننده بریم هرچند خیلی سخته دنبال نکردن ولی مهم اینه که ما مادریم و مسئول.
زمانی که کنار بچه ها نشستیم و به هیچی جز بازی با اونها فکر نمیکنیم هم حال خودمون بهتره هم بهانه گیری و شیطنتهای کوچولوها کمتره چون اونا هم اینجوری حس ارامش بیشتری دارن.
یه مدت به خودمون کمتر سخت بگیریم. کمتر به کارهای خونه فکر کنیم. سعی کنیم آرامش رفته مون رو با نقاشی کشیدن و عروسک و ماشین بازی و کاردستی درست کردن با بچه ها به دست بیاریم.
به امید روزی که حال دل هممون خوب باشه. و بچه هامون در آرامش و حال خوب.