اریاتازگیاخیلی اذیتم می‌کنه من میرم سرکارتوپذیرش بیمارستان هستم بامادرشوهرم میمونه انقداذیت می‌کنه یعنی حوریه که هرازگاهی میگم لغوواستعفابدم‌بمونم خونه اریارونگه دارم میترسم بلایی سرش بیادانقدشلوغه این ماه دوبارهورده زمین یجوری که احساس میکنم دماغش شکسته باشه.اعصابم خرابه خیلی شلوغ می‌کنه تازگیاهم بعضی فحش هارونیده خیلی نگرانم احساس میکنم برای کم می‌ذارم من تو هفته دویاسه روزشیفت عصرمیمونم اصلا اعصابم خرده چیکارکنم خیلی اذیت می‌کنه کارای خطرناک می‌کنه

عزیزم پسرتون چون شمارو کم میبینه اینکارارو میکنه که بیشتر بهش توجه بشه شما موقعی که میای خونه حتما یه تایم نیم ساعته بزار و با پسرت بازی کن و اون لحظه همه حواست به پسرت باشه نه با کسی حرف بزن نه با گوشی بازی کن
بیشتر سعی کن تو کارای خونه بهتون کمک کنه
هر روز یک ربع که از سرکار میاید بغلش کنید و با لحن آروم در گوشش بگید خیلی دلم برات تنگ شده بود مامان همیشه دوست داره و جملات محبت آمیز بهش بگید
همیشه لحن صحبتتون باهاش آروم باشه اصلا داد نزنید ختی اگه اون داد میزنه شما اصلا داد نزنید این جور مواقع بشینید هم قدش بشید بهش بگید میدونم عصبانی هستی میدونم ناراحتی میدونم دوست داری فلان کارو انجام بدی اما پسر قشنگم به این دلیل نمیشه اگه بازم داد زد خودتونو کنترل کنید و بهش بگید اگه دوست داری بیا بغلم اگه اومد بغلتون بوسش کنید بگید چقدر دوسش داری اما اصلا اون کاری که نباید انجام بده رو کوتاه نیاید اما با محبت و درک نه دعوا و کتک
اگه کار خوب انحام داد خیلیییی تشویق کنید و اگه کار بد انجام داد اصلا دعوا نکنید
مثلا اگه شمارو زد دستشو بگیرید و با لحن آروم بگید پسرم قشنگم ما همدیگرو نمیزنیم
بچه ها رفتارهای ما رو انعکاس میدن
من خودم از بدو تولد پسرم همیشه بهش گفتم بفرمایید و خواهش میکنم معذرت میخوام و هیچ وقت کاری رو زوری انجام ندادم حتی غذا زوری بهش ندادم
همیشه میگم بچه ها مثل ما هستن با همون قدرت درک اگه اون لحظه که بچه ناراحته خودتون رو بزارید جای اون دوست دارید باهاتون چه رفتاری بشه؟ همون کارو بکنید
همه این روزا میگذره و بچه ها بررگ میشم و چه خوبه ما پدر و مادرها سعی کنیم هیچ ترومایی از بچگیشون تو ذهنشون به جای نزاریم که آیندشونو خراب کنه

من نظر شخصی خودمو میگم،ولی تصمیم آخر با خودته،این موضوع چیزیه که خودت باید راجبش فکر کنی و تصمیم بگیری
من اصلا موافق کار کردن مادر بیرون از خونه نیستم،مخصوصا زمانی که بچه هنوز کوچیکه و نیاز داره مادرش کنارش باشه
اینجوری بچت داره دو تربیتی بار میاد که این خیلی بده،نصف روز با خانواده شوهرت و یه روش تربیتی متفاوت،نصف روز با شما و یه روش تربیتی دیگه،بچه گیج میشه خب
پرخاشگر میشه،منزوی میشه،بداخلاق و بد قلق میشه و.....
بازم تصمیم با خودته که چیکار کنی

شاید البته میگم شاید مادرشوهرت هم مقصره توو رفتارای پسرت

نه اصلا این کار رو نکن
بچه بزرگ میشه و تو بیکار می مونی.
با مشاور کودک صحبت کن،مهد بزارش

کارت را از دست نده تو خونه مدام بغلش کن فشارش بده حرف بزن باهاش

عزیزم به مادرشوهرت بگو روزی یکساعت ببرتش پارک یاخانه بازی اومدیم خونه نیم ساعت اول فقط بچه روبچسب انقد باهاش بازی کن نازش اینابکن

عزیزم اگه بتونی براش پرستار بگیری تو‌خونه خیلی خوبه .

منم که خونه ام پسرم همینه فک میکنم تو سن دیوونه کننده این
همه چیو پرت می‌کنه از همه جا می‌پره کلا همش باید چشم بهش باشه

نمیشه مهد بزاریش