۱۲ پاسخ

من اصلا تو فکرش نیستم جدا کنم فعلا
خودم وقتی بچه بودم با مامان بابام و داداشم چهارتایی میخوابیدیم تو پذیرایی 😁
اول ابتدایی که شدم برام تخت خریدن انقد‌ذوق داشتم دیگه پیششون نخوابیدم
همش میگن چقد خوب بود کنارشون بودم
الانم عجله ندارم دخترمو جدا کنم میخوام خودش دلش بخواد
حیف نیست واقعا دیدی نوزادی چقد زود گذشت این روزا هم زود میگذره این کنار بچم خوابیدنو نمیخوام ار دست بدم

بچه ها با هم فرق میکنن
بنظرم شرایط روحی بچه مهم تره
این طبیعی که وابسته شما باشه
تا هفت هشت سالم دیر نیست برای جدا کردن
و اینکه کم کم جداش کن
یوقتایی شما تو اتاقش بخوابید
یوقتایی هم بزارید اون بیاد

خیلی سخت نگیرید که حساس نشه

من از ۳ ونیم سالگی گذاشتمش تو تخت خودش ولی خیلی گریه وزاری میکرد دیدم اینطوری نمیشه یه دشک پایین تختمون گذاشتم براش ویه دوماهی پایین تختمون میخوابید اصلا نمیذاشتم بیادروتختمون خودمم بااینکه پایین تختمون بود انگار یه تیکه ازوجودمو ازم جداکردن همش گریم میگرفت بعداز دوماه اسباب کشی کردیم وبهش گفتم باید بری دیگه تو تخت خودت تو اتاق خودت بخوابی مثل اجی وداداشی وتختش رو جفت تخت اجی وداداشش گذاشتیم چون اتاق ماله ۳ تاشون بود وچون ذوق تختش رو داشت وبراش پتو وبالش خوشگل هم گرفته بودم رو تخت خودش خوابید شبای اول خوب بود ولی بعدش دوباره بهونه میگرفت بذاریکم بیام روتختتون بعد میرم توتخت خودم میخوابم منم به هیچ عنوان قبول نمیکردم میبردمش تو تخت خودش پتوهم روش میذاشتم وبه هیچ عنوان کارای احساسی انجام نمیدادم مثل بوس کردن بغل کردن چون اینا بیشتر باعث میشه که بچه گریه کنه ومقاومت میکنه خلاصه الانم هنوزبعضی شبا میگه بیپیشم بخواب ولی من اصلا اینکارو نمیکنم حتی اون موقع که جنگ بود هم نیاوردم پیش خودم یا وقتی دورازجونش مریضه هم نمیارم پیش خودم
من خودم شبای اول تا یک هفته خیای گریه میکردم چون انگارازم جداش کرده بودن بااینکه تو طول روز همش پیشمه ولی نمیدونم چرا شب که میشد گریم میگرفت ولی دیگه بعدازیک هفته عادت کردم وروابط بین من وشوهرمم بهترشد چون اون موقع همش باید حواسمون بود برا سکسمون که بچه بیدارنشه مارو ببینه یاصدای نفسامون رو بشنوه ولی الان دیگه راحت لخت کنارشوهرم میخوابم واسترس ندارم خداروشکر ببخشیدکه انقدرطولانی نوشتم گفتم شایدبه کارت بیاد

من ۸ ماهگی جدا کردم، واقعا نمیدونم اگه شرایطش داری برو پیش روانشناس که به روز باشه نه روانشناس قدیم که مشاوره غلطتت بکنه.اگه شرایط نداری از چت جی بی تی بپرس بهتر راهنمایی میکنه

من تا وقتی خودش نگه جدانمبکنم

طبیعی آدم دلش پیشش میمونه
طول روز تو اتاقش بیشتر وقت بگذرونید بازی کنید تا اتاق براش آرامبخش بشه بهش عادت کنه اینطوری شب راحت تر می‌خوابه
من یک بار همده ماهگی جدا کردم قبل اون تو تخت کنار مادر میخوابید
بعد خونه رو عوض کردیم باز نمی‌رفت تو اتاقش پارسال یه بار باز پارسال پروسه رو طی کردم
باز امسال جنگ شد دو ماه پسرم پیش خودمون همه تو هال می‌خوابیدیم به خاطر اینکه شیشه داشت اتاقا. ولی بعد جنگ دیگه راحت اوکی شدیعنی چند شب اول میگفت امشبو تو هال بخوابم میگفتم نه ببین اینجا چقدر راحت می‌خوابی و فلان. قبل خواب شم خودم رو زمین دراز میکشم تا خوابش ببره از اتاقش میام بیرون. هفته ای یک بار هم همگی تو هال جلو تلوزیون می‌خوابیم

قبلا بچه هام تو تخت می‌خوابیدن من و شوهرم پایین تخت
بعد من اومدم اتاق خودم و شوهرم فقط اونجا میخابید
حالا چن شبه شوهرم شیفته دخترا میگن تو بیا کنارمون من میگم باشه ی کم رو تختم استراحت کنم میام انقد لفتش میدم تا خوابشون ببره کم کم عادت کنن ب تنها خوابیدن

منم تاحالا جدا نکردم
ولی چندماه دیگه خدا بخواد میریم خونه خودمون اونجا میخوام جداش کنم با داداشش تو اتاق بخوابن

اینا که میخوان تا هفت سالگی بخوابونن کنارشون و تاکید هم دارن کار درستیه رو درک نمیکنم یعنی بعد هفت سالگی دیگه اوکی میشه؟؟ بچه اصطراب نمیگیره؟؟ اون موقع ده برابر بیشتره اخه ی بچه بزرگ بخوابه پیشتون چیش خوبه😟 من از هست ماهگی کم کم جدا کردم و بی نهایتم راضیم دیشب چون تنها بودم بچمو خوابوندم پیش خودم صبحی پا شده خودش رفته. و تخت خودش خوابیده 😄😄

نمیدونم چرا این جا اکثرا مخالف زود جدا کردن هستن!
والا من دخترم رو از اول رو تخت کنار مادر خوابوندم هیچ وقت بین ما نخوابیده بعد هم به راحتی از یک سال و نیمگی بردم اتاق خودش و تا الان به راحتی تو تخت خودش میخوابه.
اینطوری کیفیت خواب خودش من خیلی بهتره

آخه چیه این جدا کردن بچه ها من ک هنوز جداش نکردم زوده ۶ یا ۷ سالگی خوبه بنظرم

من تا ۶ سالگی جدا نمیکنم

سوال های مرتبط