چقدر مادر بودن سخت و پر استرسه..من دیگه دارم کم میارم فکر و خیال بیخود داره نابودم میکنه..حس میکنم خیلی ضعیفم توانایی بزرگ کردن بچمو ندارم..با هر نفسش با هر کاری ک میکنه من استرس میگیرم و حتی گریه میکنم که چرا یهو اینجوری نفس کشید..چرا پاهاشو فلان کرد..چرا چرا واسه هرررچیزی سناریو تو ذهنم میسازم دیگه خسته شدم اینجوری پیش برم از بین میرم 😢

ببین من جوری ام فک میکنم فقط خودم میتونم مراقبش باشم و باید هر لحظه کنارش باشم نمیتونم به یکی بسپارم و برم جایی دلم پیشش میمونه و استرس می‌کشه منو

من این روز هارو پشت سر گذاشتم ماه سوم به بعد دیگه لذت بخشه هم بچه اروم میشه هم شما استراحت میکنین

من و دخترم الان فقط مشغول بوس کردنیم

هی خواهر امروز شکمش کار نکرده من دارم دق میکنم

عزیزم اول هاش آدم حساسه بخاطر هورمون ها هم هست
انشالله یکم بگذره میبینی چقدر شیرینه

منم همینطور عزیزم

فک کنم هممون اینطور شدیم
منم چن شب پیش پاهاش لرزید نشستم گریه کردم
فکر و خیال بیخود می‌کنم همش 🥹🥹🥹

دقیقا منم

منم همینطورم آدم عصبی بداخلاق می شه کم کم

منم اینجوری ام مثل اینکه طبیعیه بسپار ب زمان و ادامه بده مادر بودن خیلی قدرت بزرگیه

فکر میکردم فقط من اینطوری ام

من بدتر ازتو

مثل همیم:)