سلام مامانا.
یه تجربه و یه خواهش:
لیانا که ۸-۹ماهش بود دوبار یا یکبار در روز یه پیاله سوپ میخورد و صبحا هم یه نعلبکی فرنی..شیر هم کم میخورد بینش اما میخورد.
من مدام میگفتم چقدر کم میخوره.چقدر کم میخوره.چکارکنم اشتهاش زیاد بشه .می‌خوام تپل بشه و ....
تا اینکه رسید به ۱۰/۵ماهگی و دیگه همونا رو هم نخورد و من مدام میگفتم کاش همون یه پیاله رو بخوره و ...
الان که یکسال و رد کرده تقریبا سه روزه که روزی ۳ـ۴ قاشق مربا خوری میخوره و من خوشحال ترینم.
من تجربه کسب کردم که ناشکری خیلی بده و جواب معکوس میده.
خواهشم اینه که بخاطر شرایط الان بچتون بخاطر سلامتیش بخاطر توانایی هاش فقط شاکر باشید و بگید خدایا شکرت.
منم قول میدم که دیگه ناشکری و چوس ناله نکنم.
اگر بچتون غذاشو کامل میخوره روزی هزار بار خداروشکر کنید.اگه غذا کم میخوره اما شیر میخوره و بلعکس بازم خداروشکر کنید .اگر هردو رو کم میخوره بخاطر سلامتیش و توانایی هایش خداروشکر کنید.
در هر صورت بیاید شاکر باشیم.

تصویر
۴ پاسخ

آفرین درسته مهم اینه بچه سالم باشه کم و زیاد خوردن غذا مهم نیست وقتی بچه اشتها داشته باشه میخوره وقتی نداره اگه مجبورش کنیم به غذا خوردن هم.نی هم که می‌خورده رو دیگه نمیخوره زده میشه

بخاطر داشته هامون ک باید شکرگزار باشیم ولی این نگرانیها کاملا طبیعیه چون فکر میکنیم نکنه کم کاری کرده باشیم نکنه ضعیف بشن همه این کارامونم بخاطر سلامتیشونه ولی من خودمم به شخصه نگرانیم از حد گذشته بود اما الان خیلی بهتر شدم هرچقدر ک دخترم میل داشته باشه میدم دیگ اصرار نمیکنم اذیتش نمیکنم

حرفت درسته شکر گذاری خیلی کار خوبیه
ولی خب دلیل اینک بچت الان کم غذا میخوره ناشکری ط نیست الان بیشتر مادرای گهواره از ده ماهگی تا یک سال و نیم درگیر غذا دادن هست بچه غذا نمیخوره من خودم به شخصه دوماه درگیرم ولی پسرم درست غذا نمیخوره همه چیو تف می‌کنه

احسنت🦋

سوال های مرتبط