۳ پاسخ

کاش یه راهی بود برای کنترل خشم من خیلی زود عصبی میشم تنها مشکلم اینه همیشم پشیمون میشم از رفتارم ولی بنظرم پشیمونی فایده ای نداره😔

دلیلش اینه که قبل از هر اتفاقی ما توقع خیلی چیزها رو نداریم، مثلا انتظار داریم سر ساعتی که دیروز خوابید امروز هم بخوابه، اگه نخوابه، کلافه و عصبی میشیم، اما اگه به خودمون بگیم ممکنه امروز دیرتر بخوابه، اینجوری دیگه عصبی نمیشیم....
همون مثال آب ریختن روی فرش، ممکنه روی فرش آب بریزه، پس من آب کمی توب لیوان میریزم..‌.اگه ریخت بهش دستمال میدم و ازش میخوام تمیز کنه، حتی نصفه نیمه....مهم اینه که بدونه کاری که میکنه رو باید جبران کنه

من ک خیلی حرص میخورم چون بیشتر تایم با پسرم هستم برا خودم چن لحظه تنها نیستم

سوال های مرتبط

مامان جَواد جانم✨ مامان جَواد جانم✨ ۲ سالگی
📒 راهنمای والدین در فصل مدرسه

🔹 محیط خانه را آرام و به دور از تنش نگهدارید 🏡 (مخصوصا زمان نوشتن تکالیف)

یکی از مهم‌ترین عواملی که کیفیت یادگیری کودک را تعیین می‌کند، فضای خانه است. حتی اگر بهترین کتاب‌ها و معلم‌ها در اختیار کودک باشد، اما محیط خانه پر از تنش، داد و بیداد یا بی‌نظمی باشد، ذهن او آشفته می‌شود و بازدهی به‌شدت پایین می‌آید.

به‌ویژه هنگام انجام تکالیف، لازم است والدین ــ مخصوصاً مادر ــ فضای آرامی ایجاد کنند. جیغ‌زدن، سرزنش یا مقایسه با دیگران، نه‌تنها کمکی به کودک نمی‌کند بلکه باعث استرس، دل‌زدگی از درس و کاهش اعتماد به‌ نفس او می‌شود. در مقابل، وقتی والدین با آرامش، صبر و تشویق فرزندشان را همراهی می‌کنند، کودک احساس امنیت بیشتری دارد، با علاقه تکالیفش را انجام می‌دهد و یادگیری‌اش عمیق‌تر می‌شود.

خانه‌ای که نظم و آرامش در آن حاکم باشد، بهترین پشتیبان مدرسه است؛ جایی که کودک هم به درس دلگرم می‌شود و هم روابط عاطفی سالم‌تری با والدینش تجربه می‌کند.

#راهنمای_مدرسه 5
مامان شیر پسر🦁 مامان شیر پسر🦁 ۲ سالگی
* ⁉️ با کودکی که می‌خواهد همه چیز را با جیغ و گریه به دست آورد، چگونه رفتار کنیم؟

🔺در برخورد با این رفتار کودک، به هیچ وجه نباید به جیغ‌های او اعتنا کرد.

❌ وقتی یک کودک با جیغ‌زدن یا پرخاشگری به خواسته‌های خود می‌رسد، می‌آموزد که این رفتار را تکرار کند. اگر پدر و مادر به جیغ‌‌زدن فرزندان خود توجه کنند، این رفتار را در او تقویت می‌کنند.

✔️ در چنین وضعیتی باید از تکنیک نادیده_گرفتن ، استفاده کرد. یعنی در کنار او هستیم ولی نه به او نگاه می‌کنیم نه با او حرف می‌زنیم، فقط خودمان را مشغول می‌کنیم بدون این‌که با او ارتباط برقرار کنیم. این طوری کودک متوجه می‌شود بدون ارتباط با پدر و مادر، هیچ لذتی برایش وجود نخواهد داشت. اگر این کار را ادامه دهیم رفتار ناپسندش را ترک میکند.

⏪ در کنار نادیده گرفتن، باید به تقویت رفتارهای مثبت کودک هم توجه کنیم، تا میزان پرخاشگری کم شود. باید کاری کنیم که کودک حس کند راه دیگری نیز وجود دارد که می تواند به پدر و مادرش نزدیک شود و با داد و فریاد به هیچ نتیجه‌ای نمی رسد.

#

👶 کودک من 👶
🍎 تغذیه کودک من 🍏
مامان 🍒حلما🍒 مامان 🍒حلما🍒 ۳ سالگی
۷اشتباه والدین که باعث میشود بچه ها بی ادب شوند!

۱_هرگز از کودک نخواهید بخاطر شما دروغ بگوید!
رفتار اشتباه:《بگو مامان خونه نیست》.
راهکار:هنگامی که به کودک میگویید تلفن را جواب بده از او بخواهید حقیقت را بگوید.مثلا از او بخواهید بگوید:《مادرم الان نمیتواند با شماصحبت کند.بعدا خودش با شما تماس خواهد گرفت.》

۲_هر گز فرزندتان را با یکدیگر مقایسه نکنید!
رفتار اشتباه:《چرا نمیتوانی شبیه خواهرت باشی؟》
وقتی فرزندتان را با یکدیگر مقایسه میکنید از یک سو به کودکان نشان می دهید که بین آنها فرق میگذارید و از سوی دیگر،ممکن است رقابت ناسالمی بین آنها شکل بگیرد که تا سال ها بعد ادامه داشته باشد.کودکان صما با یکدیگر تفاوت دارند و در هیچ شرایطی انتظار نداشته باشید شبیه به هم رفتار کنند.

۳_اجازه ندهید کودک از وجودش احساس گناه کند!
رفتار اشتباه:《قبل از اینکه تو به دنیا بیای،زندگی خیلی آسان تر بود.》
راهکار:هنگامی که احساس خستگی میکنید یا بچه ها مشکلی بوجود آورده اند، به جای اینکه کاری کنید که احساس گناه کنند،از کلمات محبت آمیز برای صحبت با آنها استفاده کنید.مثلا بگویید:《مامان/بابا به چند دقیقه سکوت و آرامش نیاز دارد.》
مامان 🍒حلما🍒 مامان 🍒حلما🍒 ۳ سالگی
چگونه فرزندم را تشویق کنم تا وسایلش را به دیگران بدهد؟

در پیام دیروز برای شما شرح دادیم که احساس مالکیت در کودکان کاملا طبیعی است. اما می توان برای تقویت حس بخشندگی و شریک شدن وسایل با سایر همسالان، کودک را تشویق کرد. به این صورت که:
• کودک را مجبور نکنید. به یاد داشته باشید که کودکان تا قبل از سه تا چهار سالگی فقط به نیازهای خودشان می اندیشند، دنیا را از دید او ببینید و هرگز با دعوا و تحقیر و مقایسه او را مجبور نکنید.
• حتی در سنین بالای 4 سال بعضی از وسایل بچه ها برای آنها حکم گنج را دارند، همانطور که شما حلقه ازدواجتان را به کسی نمی دهید، از او هم چنین انتظاری نداشته باشید.
• قبل از ورود مهمان ها، اسباب بازی هایی که فرزندتان روی آنها حساس است را جمع کرده و سایر مواردی که برای بازی مهمان ها مناسب است را بچینید.
• نوبت را در انواع بازی ها به کودک بیاموزید.
• از ساعت استفاده کنید، مثلا در استفاده از وسایل ساعت بگذارید که هر کس حدود دو دقیقه می تواند این وسیله را در دست داشته و با آن بازی کند.
• وقتی از تاکسی پیاده می شوید، به او نشان دهید که اکنون ما صندلی خود را به فرد دیگری می دهیم.
• وسایل شخصی همانند جوراب خود را در برابر چشمان کودک به یکدیگر قرض بدهید.
مامان کوچولو مامان کوچولو ۲ سالگی
نق زدن کودک
نق زدن در دو سالگی کاملاً طبیعی و بخشی از رشد طبیعی کودک است. در این سن، کودک شما در حال کشف استقلال خود است، اما هنوز نمی‌تواند احساسات پیچیده‌ای مثل خشم، ناامیدی یا خستگی را با کلمات ابراز کند. نق زدن راهی برای جلب توجه، گفتن «نه» به محدودیت‌ها یا بیان نیازهایی است که هنوز در بیانش مهارت کافی ندارد.

دلایل رایج نق زدن در دو سالگی:

· تست محدودیت‌ها: کودک می‌خواهد ببیند شما چه واکنشی نشان می‌دهید.
· ناتوانی در بیان کلامی: دایره لغاتش محدود است و نق زدن سریع‌تر از پیدا کردن کلمه مناسب است.
· خستگی یا گرسنگی: این دو عامل تحمل کودک را به شدت کاهش می‌دهد.
· نیاز به کنترل: دوست دارد خودش تصمیم بگیرد (مثلاً چه بپوشد یا چه بخورد).
· توجه طلبی: گاهی نق زدن حتی توجه منفی را به جلب نبودن توجه ترجیح می‌دهد.

پیشنهادهای عملی برای مدیریت:

· ابتدا نیاز پایه را چک کنید: گرسنه، خسته یا بی‌حوصله نباشد.
· به جای «نق نکن»، احساسش را نام ببرید: بگویید «می‌بینم ناراحتی چون نمی‌توانی اسباب‌بازی را برداری.»
· انتخاب محدود بدهید: «می‌خواهی سیب یا موز بخوری؟» کنترل بدهید بدون اینکه فریاد بکشید.
· زمانی که آرام است، توجه مثبت زیادی به او دهید. نق زدن را نادیده بگیرید (البته اگر خطرناک نیست) و وقتی با آرامش حرف زد، سریع پاسخ دهید.
· خودتان آرامش را حفظ کنید. داد زدن معمولاً نق زدن را تشدید می‌کند.

نکته مهم: اگر نق زدن مداوم و شدید است یا با نشانه‌هایی مثل عقب‌افتادگی در تکلم، گوشه‌گیری یا رفتارهای تکراری همراه بود، مشورت با پزشک کودک یا روانشناس می‌تواند مفید باشد. اما در اکثر موارد، نق زدن در این سن، فقط راه ارتباطی کودک شما با دنیایی است که تازه می‌خواهد در آن مستقل شود.