. محرک‌های خود را شناسایی کنید

فریاد زدن بیهوده و ناگهانی اتفاق نمی‌افتد. فریاد زدن سر کودک معمولا ناشی از یک رفتار خاص کودک و حتی حاصل دغدغه‌هایی است که در تمام طول روز، والدین به آن فکر می‌کنند. به عبارت دیگر، این فریاد زدن حتما یک عامل محرک دارد. اگر بتوانید این عامل محرک را شناسایی کنید، احتمال اینکه بتوانید از آن اجتناب کنید، بیشتر می‌شود.

اگر دغدغه‌های دیگر زندگی باعث می‌شود که سر کودک داد بزنید، ابتدا برای حل آن‌ها فکری کنید. مثلا اگر مادر شاغلی هستید که در خانه هم وظایف زیادی بر عهده دارید، برای کم کردن وظایف خود و سپردن بخشی از آن به افراد دیگر، وقت‌تان را آزاد کنید. به عنوان یک مادر، نباید دغدغه‌ای مهم‌تر از سلامت روان فرزندتان داشته باشید.

۰ پاسخ

مقالات مرتبط

چگونه کودک را از پوشک بگیریم
چگونه کودک را از پوشک بگیریم ؟+ فرآیند سه روزه
رفتار کودک بیش‌فعال
رفتار کودک بیش‌فعال | درمان و چگونگی برخورد با کودک بیش فع...
وابستگی کودک به مادر
وابستگی نوزاد و کودک به مادر از چند ماهگی است؟ | علائم و ر...
رفتار کودک پرخاشگر
رفتار کودک پرخاشگر و راه‌های درمان پرخاشگری

سوال های مرتبط

مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
داد زدن سر کودک باعث اضطراب، افسردگی و کاهش اعتمادبه‌نفس می‌شود

تحقیقات نشان داده است کودکانی که معمولا در معرض داد و فریاد والدین خود هستند، بیشتر احتمال دارد که دچار اضطراب شوند و میزان افسردگی در آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. در واقع کودکان اضطراب را که ناشی از این رفتار والدین است، جذب می‌کنند. علاوه‌بر‌این، احتمال پرخاشگر شدن کودک هم بیشتر می‌شود. کودکان رفتار والدین خود را تقلید می‌کنند در نتیجه اگر زیاد سر کودک داد می‌زنید باید انتظار داشته باشید که کودک شما هم نشانه‌هایی از پرخاشگری را نشان دهد.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
فریاد زدن، روابط والدین و فرزند را ضعیف می‌کند

فریاد زدن سر کودک رابطه‌ی والدین و کودکان را ضعیف می‌کند. این رفتار، شما و کودک را در دو جبهه‌ی مخالف قرار می‌دهد. کودک دیگر مانند گذشته با شما احساس صمیمیمت نمی‌کند. برای اینکه واکنش مشابهی از طرف شما دریافت نکند، ممکن است حتی به پنهان‌کاری روی بیاورد.

با فریاد زدن، کودک احساس می‌کند که والیدن در طرف مقابل او قرار دارند و یار و همراه کودک نیستند.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
با فریاد زدن، کودک احساس بی‌ارزش بودن می‌کند

تمام افراد در هر سن و سالی باشند دوست دارند که برای دیگران ارزشمند باشند. این احساس در کودکان، بسیار بیشتر است. وقتی سر کودک داد می‌زنید، توانایی‌ها، قابلیت‌ها و ارزش خود را زیر سوال می‌برد و عزت‌نفس خود را از دست می‌دهد. در واقع داد زدن سر کودک، سریع‌ترین راهی است که باعث می‌شود احساس بی‌ارزش بودن کند.
مشاهده ۱ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
گاهی اوقات ممکن است برای نجات دادن کودک از خطر یا حتی تاکید کردن روی عصبانیت خود، لازم است که صدایتان را بالا ببرید. در این مواقع اشکالی ندارد اگر کمی فریاد بزنید ولی فراموش نکنید که تکرار یک کار، اثرگذاری آن را از بین می‌برد. در واقع اگر با فریاد زدن می‌خواهید شدت عصبانیت خود را نشان دهید ، این کار فقط برای یکی دو بار جواب می‌دهد.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
فریاد زدن سر کودک، آسیب‌زا است

مطالعات متعدد نشان داده‌اند که فریاد زدن، به کودکان آسیب می‌رساند. بر اساس این مطالعه‌ها، فریاد زدن یا جیغ زدن به عنوان یکی از معیارهای «انضباط خشن» در خانه شناخته می‌شود و کودکانی که به این شیوه تنبیه می‌شوند، در آینده دچار مشکلاتی مثل عملکرد ضعیف در مدرسه، مشکلات رفتاری و حتی رفتارهای بزهکارانه می‌شوند.

مطالعه‌ی دیگری نشان داده است که داد زدن سر کودک روی کودکان تأثیری مشابه با تنبیه بدنی دارد. آزار کلامی و فریاد زدن مکرر حتی می‌تواند نحوه رشد مغز کودک را تغییر دهد.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
. به کودک چیزی یاد ندهید

شاید فکر کنید با عصبانیت و داد و فریاد، می‌توانید کار درست را به کودک یاد بدهید؛ اما اشتباه می‌کنید. با عصبانیت و داد و فریاد، بچه‌ها چیزی یاد نمی‌گیرند و حتی چیزهایی که به آن‌ها تذکر می‌کنید، ممکن است کاملا برعکس آن عمل کنند. اگر می‌خواهید در مورد رفتار نادرست کودک به او درس بدهید، این کار را به زمانی عصبانی نیستید موکول کنید.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
. از قبل، خط قرمزها را مشخص کنید

وقتی عصبی هستید، موقع خوبی برای یاد دادن مسائل خلاقی به کودک نیست. باید از قبل خط قرمزهای خود را برای کودک مشخص کنید. برای او توضیح دهید که هر رفتارش چه نتایجی ممکن است داشته باشد. با تعیین کردن این خط قرمزها، معمولا می‌توانید کودکان را راحت‌تر کنترل کنید. اما اگر بعد از هر رفتار اشتباه، سعی کنید کودک را با داد و فریاد تربیت کنید، نتیجه‌ی عکس می‌گیرید.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
. به کودکان هشدار دهید

زمانی که حس می‌کنید فشار زیادی را تحمل می‌کنید و در شرف عصبانی شدن هستید، به کودکان هشدار جدی بدهید. بیشتر اوقات کودکان با یک هشدار جدی آرام می‌گیرند. به آن‌ها بگویید که رفتارشان دارد شما را عصبانی می‌کند و ممکن است کنترل خود را از دست بدهید.

گاهی اوقات می‌توانید برای کودکان مهلت تعیین کنید. مثلا اگر برای رفتن به رخت‌خواب تعلل می‌کنند، به آن‌ها بگویید که فقط پنج دقیقه فرصت دارند که بازی خود را تمام کنند و به تخت بروند. بعد از پنج دقیقه تنبیهی که در انتظارشان است را تشریح کنید. معمولا بچه‌ها با این تهدیدهای جدی، رفتار خود را اصلاح می‌کنند.
مشاهده ۰ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
کتک زدن، عوارض جانبی دارد. کتک زدن باعث #شرمساری کودک می شود و شرمساری باعث میشود که کودکان عصبانی شوند یا به #فکر تلافی بیفتند. کتک زدن به ندرت به کودکان می آموزد تا رفتار و تفکر درستی داشته باشند. کتک زدن بر نگرش کودک نیز اثر می گذارد. کودکانی که مرتب کتک میخورند احساس ناامنی می کنند و #اعتماد به نفس خود را از دست می دهند. آن ها به خود می گویند: اگر کار نادرستی بکنم، کتک خواهم خورد. بسیاری از کودکانی که از دست والدین خود کتک می خورند عزت نفس ضعیفی دارند. بعضی از آنها هم گوشه گیر هستند و بعضی دیگر، بیش فعال و #پرخاشگر و تحریک پذیر.
مشاهده ۳ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
⚠️در صورت جیغ زدن کودکان تنبیه بدنی او هیچ کمکی به ما نمی کند ...❌

بسیاری از والدین از جیغ زدن های کودک عصبی می شوند و او را کتک می زنند تا دیگر جیغ نزند اما تنبیه بدنی کودک هیچ کمکی به ما نمی کند و کار درستی نیست.
کتک زدن تنها باعث شدت یافتن این رفتار در او می شود.

اگر والدینی بیش از حد حساس هستند و نسبت به جیغ زدن کودک نمی توانند بی تفاوت باشند، بهتراست رفتار او را پیش بینی کنند. اگر قرار است با جیغ زدن کودک خواسته اش را اجابت کنند قبل از جیغ این کار را انجام دهند.
والدینی که کودک ۲ ساله دارند باید اعصابشان خوب باشد ، البته والدین به کمک برخی تمهیدات می توانند تحمل خود را بالا ببرند
مشاهده ۲ پاسخ
مامان دخترم مامان دخترم ۲ سالگی
#تربیتی

مهم است که بدانید که چه زمانی واکنش نشان ندهید

تا زمانی که کودک شما کار خطرناکی انجام نمی‌دهد و برای رفتارهای خوب خود توجه مثبت کافی دریافت می‌کند، نادیده گرفتن رفتار بد می‌تواند راهی موثر در جلوگیری از آن باشد.

نادیده گرفتن رفتارهای نامناسب می‌تواند به کودک پیامد طبیعی آنها را بیاموزاند. برای مثال، اگر کودک شما به عمد کلوچه‌های خود را زمین می‌اندازد به زودی متوجه خواهد شد که دیگر کلوچه‌ای برای خوردن باقی نمانده است یا اگر تمام اسباب‌بازی‌هایش به زمین می‌اندازد و می‌شکند متوجه خواهد شد که دیگر نمی‌تواند با آنها بازی کند و طولی نمی‌کشد که یاد می‌گیرید کلوچه‌هایش زمین نیندازد و با دقت با اسباب‌بازی‌هایش بازی کند.
مشاهده ۲ پاسخ
مامان کوچولو مامان کوچولو ۲ سالگی
نق زدن کودک
نق زدن در دو سالگی کاملاً طبیعی و بخشی از رشد طبیعی کودک است. در این سن، کودک شما در حال کشف استقلال خود است، اما هنوز نمی‌تواند احساسات پیچیده‌ای مثل خشم، ناامیدی یا خستگی را با کلمات ابراز کند. نق زدن راهی برای جلب توجه، گفتن «نه» به محدودیت‌ها یا بیان نیازهایی است که هنوز در بیانش مهارت کافی ندارد.

دلایل رایج نق زدن در دو سالگی:

· تست محدودیت‌ها: کودک می‌خواهد ببیند شما چه واکنشی نشان می‌دهید.
· ناتوانی در بیان کلامی: دایره لغاتش محدود است و نق زدن سریع‌تر از پیدا کردن کلمه مناسب است.
· خستگی یا گرسنگی: این دو عامل تحمل کودک را به شدت کاهش می‌دهد.
· نیاز به کنترل: دوست دارد خودش تصمیم بگیرد (مثلاً چه بپوشد یا چه بخورد).
· توجه طلبی: گاهی نق زدن حتی توجه منفی را به جلب نبودن توجه ترجیح می‌دهد.

پیشنهادهای عملی برای مدیریت:

· ابتدا نیاز پایه را چک کنید: گرسنه، خسته یا بی‌حوصله نباشد.
· به جای «نق نکن»، احساسش را نام ببرید: بگویید «می‌بینم ناراحتی چون نمی‌توانی اسباب‌بازی را برداری.»
· انتخاب محدود بدهید: «می‌خواهی سیب یا موز بخوری؟» کنترل بدهید بدون اینکه فریاد بکشید.
· زمانی که آرام است، توجه مثبت زیادی به او دهید. نق زدن را نادیده بگیرید (البته اگر خطرناک نیست) و وقتی با آرامش حرف زد، سریع پاسخ دهید.
· خودتان آرامش را حفظ کنید. داد زدن معمولاً نق زدن را تشدید می‌کند.

نکته مهم: اگر نق زدن مداوم و شدید است یا با نشانه‌هایی مثل عقب‌افتادگی در تکلم، گوشه‌گیری یا رفتارهای تکراری همراه بود، مشورت با پزشک کودک یا روانشناس می‌تواند مفید باشد. اما در اکثر موارد، نق زدن در این سن، فقط راه ارتباطی کودک شما با دنیایی است که تازه می‌خواهد در آن مستقل شود.
مشاهده ۳ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
5. طرز فکر خود را تغییر دهید

گاهی اوقات ما از کودکات توقع داریم که رفتارهایی منطقی و عاقلانه انجام دهند. در حالی که کودکان هنوز در سنی نیستند که رفتار درست را تشخیص دهند. هر بار که احساس می‌کنید در حال عصبانی شدن هستید، به این فکر کنید که کودک، کاملا ناخواسته رفتار نادرست انجام می‌دهد. نباید از او توقع داشته باشید که همیشه مطابق میل شما رفتار کند.

فکر کردن به این ویژگی کودک باعث می‌شود که بیش‌از‌حد از رفتار او عصبانی نشوید.
مشاهده ۱ پاسخ
مامان شیر پسر🦁 مامان شیر پسر🦁 ۲ سالگی
* ⁉️ با کودکی که می‌خواهد همه چیز را با جیغ و گریه به دست آورد، چگونه رفتار کنیم؟

🔺در برخورد با این رفتار کودک، به هیچ وجه نباید به جیغ‌های او اعتنا کرد.

❌ وقتی یک کودک با جیغ‌زدن یا پرخاشگری به خواسته‌های خود می‌رسد، می‌آموزد که این رفتار را تکرار کند. اگر پدر و مادر به جیغ‌‌زدن فرزندان خود توجه کنند، این رفتار را در او تقویت می‌کنند.

✔️ در چنین وضعیتی باید از تکنیک نادیده_گرفتن ، استفاده کرد. یعنی در کنار او هستیم ولی نه به او نگاه می‌کنیم نه با او حرف می‌زنیم، فقط خودمان را مشغول می‌کنیم بدون این‌که با او ارتباط برقرار کنیم. این طوری کودک متوجه می‌شود بدون ارتباط با پدر و مادر، هیچ لذتی برایش وجود نخواهد داشت. اگر این کار را ادامه دهیم رفتار ناپسندش را ترک میکند.

⏪ در کنار نادیده گرفتن، باید به تقویت رفتارهای مثبت کودک هم توجه کنیم، تا میزان پرخاشگری کم شود. باید کاری کنیم که کودک حس کند راه دیگری نیز وجود دارد که می تواند به پدر و مادرش نزدیک شود و با داد و فریاد به هیچ نتیجه‌ای نمی رسد.

#

👶 کودک من 👶
🍎 تغذیه کودک من 🍏
مشاهده ۲ پاسخ
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
3. محل را ترک کنید

یکی از بهترین کارهایی که در مواقع عصبانیت می توانید انجام دهید این است که محل را ترک کنید. حتی می‌توانید بروید جای دیگری و فریاد بزنید ولی هرگز سر کودک داد نزنید. برای کاهش اضطراب و عصبانیت می‌توانید راهکارهای دیگری را هم امتحان کنید. معمولا ترک کردن حضوری محل می‌تواند مفید باشد. علاوه بر ترک کردن می‌توانید کارهای دیگری هم انجام دهید؛ مثلا در فضای باز قدم بزنید و هوا بخورید.

کافی است چند دقیقه از آن محیط فاصله بگیرید و هیچ عکس‌العملی نشان ندهید.
مشاهده ۰ پاسخ