بچه ها یه سوال
شما هم یکسال اول بچه داری تون متلاشی شدین؟
من واقعا دارم برای بقام میجنگم انگار
این پنجمین باره سرم زدم بخاطر ضعف و بیحالی و کم خونی..هر ویروس جدیدی که اومد گرفتم منو برد زیر سرم و امپول..از دیروزم دوتا امپول و دوتا سرم زدم که از ضعفم بکاهه.
شماها چی میخوردید اون زمانها؟چکار میکردید که زنده موندید؟؟هر بار هم که اینجوری میشم با فشار روانی خانواده خودم و شوهرم رو به رو میشم که شعارشون اینه به خودت برس چیزی بخور.خب نمیشههه فرصت نمیکنممم چجوری با تمرکز چیزی بخورم وقتی یکی داره ازمایش میکنه ببینه دستش رو تا کجا میتونه لای در و‌ کشو ها نگه داره.

من که کالسکشو اوردم روفرش ...موقع کار یا غذا خوردن میزارمش توش ...دیگه واقعا کمک دستمه

اگر اینجوری باشه که بچه داری جز زجرکشیدن محض چبزی نیست!!!

شما شاید قبل از بچه دارشدنم سیستم ایمنی بدنت ضعیف بوده که میگی بعدش همه نوع ویروسی گرفتی

ولی بزرگترا واقعا درست میگن
تغذیه خیلی تاثیر داره بعد زایمان که اکثریت نادیدش میگیرن

بچه منم خیلی شیطونه و فضوله یعنی هرکس دیدتش دهنش وامونده از شدت شیطنتش خودم که میگم این قراره بیش فعال بشه
ولی شما فکرکن همچین بچه ای نیاز به یه مادر سرحال و روپا داره که دائم مراقبش باشه؟یا یه مادر مریض احوال؟

پس اولویتت خودت باشه
به خودت برش چیزای مقوی بخر هم خودت بخور هم بچت

عزیزم تنها نیستی فکر میکنم تقریبا هممون تو همین شرایطیم منم وقت رسیدگی به خودم و خورد و خوراکم ندارم اصلا و در حدی که ضعف نکنم طول روز چیزی میزارم دهنم فقط اما مولتی ویتامینامو مرتب میخورم و فکر کنم تنها چیزی که هنوز سر پا نگهم داشته همین ویتامیناست تو هم حتما بخور خیلی تاثیر داره واقعا

من همش سردرد و کمر درد دارم فشار خون بالا دارم دارو میخورم وقت استراحت اصلا ندارم فقط ویتامین میخورم از هم نپاشم تازه یه پسر تو سن بلوغم دارم که هر روز یه چالش جدید دارم باهاش

یه چیزی بگم چیزی که بعد بچه دوم فهمیدم اینه که شل کن اجازه بده یه بار دستش گیر کنه لا کشو یا هر اتفاقی که اسیب نزنه بهش ولی خودش که دردش بگیره دیگه انجام نمیده اگه قرار باشه یکسره حواست بهش باشه هیچی از خودت نمیمونه چون نه تنها یک سال اول بلکه بچه داری چیزیه که تموم شدنی نیست الان پسرم ۴سالشه و اگه سخت بگیرم با کاراش هر روز منو تا مرز سکته میبره بچه داری فقط ۱۰۰ سال اولش سخته پس شل کن و لذت ببر😆😆😆

من انقد گریه میکنم ک دیگ فک کنم دارم کور میشم واقعا خستم مخصوصا ک هم اراس هم خودم مریضیم واقعا کم اوردم

منم داغونم ولی تنها کاری ک درحق خودم و شوهرم میکنه خوب غذا خوردن هرروز میپزم وگرنه از پا درمیام بدنم همش خستست انگار هرروز کتکم میزنن کوفتم