سلام خانما این بیشتر شبیه درد و دله من زمان آغازجن.گ شهرستان زندگی میکنم تنها بودم تنها تا زمانی که همسرم اومدو دیدمش صحیح و سالم کلی استرس کشیدم و اون لحظه واقعاً باتموم وجودم معنی غربت رو درک کردم من فقط اون لحظه با خودم میگفتم کاش تواین شهر یکیو داشتم که اگه مردم درجابتونه بیاد حداقل دنبال من یا جنازم بگرده وازهمه بدتر نمی‌دونستم باردارم والان خداروشکر میکنم که اتفاقی نیوفتاد برا بچم اما الان یه حسی دارم که هم از مرگ میترسم هم از زندگی از تنهایی به شدت میترسم و حس میکنم دیگه آدم زندگی تو غربت نیستم اونم بایه بچه🥲😭💔ولی من دقیقا همین ایام اطرافیانمو شناختم که کیا زنگ زدن نگران شدن از هیچکس توقعی نیست اما بعد این قضیه حساب تموم کسایی که حتی اگه قبل تر چیزی میگفتن من بخاطر تربیتی که از سمت خانوادم شدم چیزی نمیگفتم گذاشتم کف دستشون اما نمیدونم بااین خالی بودن ته دلم چکار کنم🥲💔

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط