۱۰ پاسخ

😑😑😑اتفاقا بهتره ک دیرتر دربیارهههه چیه بچه های ما از ۴ ماهگی بیچاره ها عذاب میکشنننننن!
شما خودت نباید اجازه بدی کسی جرعت حرف زدن داشته باشه بزنی تو دهنش✌🏻

دخترمنم دندون درنیاورده هنوز...بمنم هی میگن من زیاد اهمیت نمیدم ...جالبه ک اولشم هی میگن نمخام نگرانت کنماااا..ولی هرچی دلشون خاس میگن😂

بیکاری غصه میخوری؟؟

دقیقا ،منم دخترم هنوز راه نیفتاده هی میگن وااایییی بچه باید زیر یکسال راه بیفته دیگه
یا زیاد حرف نمیزنه میگن الان دیگه باید بتونه حداقل یه جمله کوتاه بگه

دقیقا این افاضات بعضی ها آدم رو اذیت میکنه.کاش دهنشون رو ببندن

عزیزم دختر من دو روز پیش تازه یه دندون در آورده به نظرم دیرتر بهتر هست کمتر اذیت میشی و دندون ها مقاوم ترن

منم دقیقا همین مشکلات رو داشتم پسر منم ۳۴۰۰ بود میگفتن حتما کوچیکه
سر دندون هم ده ماه و نیم دراورد اولین دندونش رو بقیه‌ش هم پشت هم دراومد من که راضی بودم بالاخره دندون اذیت داره کوچیکتر باشن حس میکنم بیشتر کلافه میشن

وای زندایی من نگو ازش متنفرم اصلا دوست ندارم بیاد خونم وقتی میاد بجا سلام خوبی بچه از مبل نیفته هواست باشه این آشپزخونه شما پله داره اسباب بازی هایش بشور در خونه باز نزاری از پله بره بعد میگه می‌دونم بدت میاد ولی من بازم میگم منم برگشتم گفتم تا الان خودم بزرگش کردم چیزی نشده من از تو وسواس ترم ول کن نیست یعنی هر موقع میبینمش تا چند روز فشار عصبی زیاد بهم وارد میشه


فرض کن نیم ساعت خونه من هر کدوم این حرف ها ده بار میگه

دکتر بمن میگفت دعا کن بچت یک سال به بعد دندون دربیاره

دخترم فردا ۱۱ماهش کامل میشه تازه یه دندون در آورده به بقیه اهمیت نده دهن مردم همش بازه

سوال های مرتبط

مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
سرچ بزن نظریه رشد اریکسون :
مرحله ۱: اعتماد در مقابل بی اعتمادی (نوزادی از تولد تا ۱سالگی)
مرحله ۲: خودمختاری در مقابل شرم و تردید (۱ تا ۳ سالگی)
ببین جانم، تا ۳ سالگی بچه ها دارن اعتماد کردن رو یاد میگیرن. این اعتماد کردن اول از همه از مراقبت کننده اصلی نوزاد (یعنی مادر) و بعد پدر و بعدش کم کم بقیه افراد شروع میشه. اعتماد یاد میگیره یعنی چی؟ یعنی تو بعنوان مادر نیازهای مختلف جسمی و روحی بچه رو تامین میکنی و اون یاد میگیره که دنیا جای امنیه. من خوبم که دنیا امنه. شیر دادن، تعویض پوشک، بغل کردن، محبت کردن، بازی کردن، غذا دادن، خوابیدن، نظم و روتین داشتن برای زندگی روزمره. همه اینا یعنی جلب اعتماد بچه. اگه اعتمادشو جلب کنی، اون میفهمه که موجود خوبیه و خوب میمونه و خوبی میکنه.
حالا اگه نتونی چی؟ اگه بهش گرسنگی بدی، بغلش نکنی، محرومیت عاطفی بدی، عوضش نکنی، دعواش کنی، بزنیش، تنبیهش کنی (آخه بچه تو این سن چی میفهمه؟؟؟) اینا همه میشه دونه هایی که داری میکاری و بچه ات تو سن های بالا باید افسردگی، پرخاشگری، دزدی، تجاوز و ...رو که حاصل کار امروز توئه برداشت کنه.
اگه میخوای دنیا رو درست کنی، ۷ سال اول زندگی بچه ات رو براش بساز. نه با اسباب بازی، باصبوری و مدارا، نه با خرج پول، با خرج وقت، نه اینکه واسش بمیری، واسش درست زندگی کنی.
قلبم تیر میکشه وقتی مینویسین بچه ها چندماهه تون رو میزنین چون عصبی بودین، چون حوصله نداشتین، چون افسرده بودین...برگ گل زدن داره مگه؟