اولین سفری که با بچه رفتیم خیلی عجیب غریب بود
چون قبل از اون مسافت طولانی و طی کرده بودیم میدونستیم اذیت میشیم سعی کردیم دم دمای صبح راه بیفتیم جاده خلوت باشه تخته گاز بریم
نه میتونستیم آهنگ بزاریم نه چیزی بخوریم فقط ترجیح می‌دادیم مسیر ۵ ساعته رو نیم ساعت زودتر برسیم حتی جایی توقف نکردیم
اینکه میگن زندگی به قبل و بعد بچه دار شدن تقسیم میشه درست میگن
دختر ما توی ماشین حتی آروم نمیشد از همون اول که دنیا اومد تو ماشینم گریه میکرد واسه همین تو جاده از این روش واسه خوابوندنش استفاده میکردیم
صندلی جلو رو میخوابوندم و روش پامو دراز میکردم بچه رو میخوابوندم رو پا 😄
قبل از نی نی صدای آهنگ زیاد شوهرم رانندگی میکرد من میوه و‌خوراکی میدادم بهش با آهنگ میخوندم و اصلا نمیفهمیدیم کی رسیدیم

تو کریر نمیخوابه؟
هم راحتتره، هم ایمن تر

من ۴۵ روزگی اولین سفرش و بردم شمال . برا داخل کریر دسک مخصوص خریدم که کمرش راحت باشه تو کریر خوابیده بود هر موقع هم بیدار میشد آروم بود فقط براشیر می‌اومد بغلم . همش آهنگ میزاشتیم پسرم با آهنگ راحت تر می‌خوابه . منم عقب پیشش بودم مواظبش .
خدا چقدر بچم‌مظلومه 🥹🥹🥹🥹

اینجورجاها پسر من باید باشه هم تو ماشین میشینم میخابه تا وقتی برسیم😂

عزیزم تیشالا ک خوش سفر باشه،ولی اکثرا بچه ها تو ماشین آرومن

پسرمن که کوچیک بود توماشین بیشتر می‌خوابید. ولی الان هرچی ببینه ممیخوادبادست بگیره بزاره دهنش واصلا نمیخوابه

چه سخت.حالا پسر من کل مسیر داخل ساک حملش صندلی عقب خوابه بیدارم باشه بغلش کنم گریه میکنه دوباره میزارم عقب ساکت میشه

وای خیلی سخته با بچه مسیر طولانی تو ماشین من که دلم نمیخواد مسیر یک ساعته رو هم برم چه برسه به پنج ساعت

یا خدااا😂😂😂