من قبلاً با پسرم هیچ جا نمی‌تونستم برم زمان نوزادش کمر درد داشتم و نمی‌تونستم بغل بگیرمش ،
الان که می‌تونه راه بره و یکم فهمیده تر شده نسبت به پارسال
جدیدا گوش شیطون کر ، میریم بیرون
حس میکنم زندگی رو
خدایا خدایا تا سال دیگه یکم عقلش بیشتر بشه ، بتونیم با خیال راحت بریم قدم بزنیم
بیرون همش دستشو میگیرم چون یهویی میدوعه سمت ماشین تو خیابون
خدا کی میرسه اون روز ک انقد بزرگ شده باشه ک هم قد من بشه 😍 😍😍
چقدرررر منتظر اون روزام

و منی که از سه روزگیش همه جا میرفتم ازبس خانوم بود این دختر دریغ از گریه و نق و بیقراری خیلی بچه خوبی بود تا یکسال
بعد از یکسال با موجود عجیبی مواجه شدیم که هنوز تو شوکیم😂😂😂
هر روز هم میریم باهاش بیرون و گفتن غلط کردم برمیگردیم خونه

منم دقیقا همینم خالم میگفت بچه ها تا۲سال و ۸ ماهگی ی کم اذیت میکنن بعد اون اینقد آروم میشن میرن ی گوشه بازی میکنن ک گاهی فراموش میکنی بچه داری

من تقریبا تا ۷ ۸ ماهگی بچه ها هیچ جا نمیتونستم برم‌چون بچه هام کلا نارس بدنیا اومدن دوقلو بودن سخت بود برام الان خیلی زاحتتر میرم بیرون مهمونی

خدایا شکرت🙏 دقیقا منم نیم ساعت پیش همینو به شوهرم گفتم😍به امید خدا بهترم میشن

از این روزا نهایت لذتو باید ببریم چون خیلی زود میگذره