۸ پاسخ

سلام
برای حرفای خودتون ک مثلا میگین کوچه نرو بعد گریه میکنه
باید قانون بزارین
مثلا روز در میون میریم کوچه
دو ساعت میمونیم میایم
قبل اینکه دو ساعت‌ش داره تموم میشه یکم قبلش بگین 10 دیقه دیگه میریم

برای اینکه تو کوچه با بچه ها دعوا نشه گریه میکنه
باید باهاش کار کنین تو شرایط مختلف قرارش بدین یادش بدین
مثلا بگین وقتی دوستت بهت میگه من با تو بازی نمیکنم، باهات قهرم و... بگه اشکال نداره میرم با یکی دیگه بازی می‌کنم
اینا رو تو خونه در غالب بازی و سوال جواب بهش یاد بدین

دیگ.‌ نزار بیرون بره
بگو تنبی مییشی تایاد بگیری گریه نکنی
بعد خوب میشه کم کم
بگو هرکی .حرفی زد یا چیزی گفت گریه الکیش نکن

زیاد بغلش کن خییییییلی زیاد یه ربع قبل از خوابش و یه ربع بعد از خوابش باهاش وقت بگذرون باهاش صحبت کن از خوبیاش حرف بزن ازش تعریف کن قربون صدقش برو یکم که نرم شد شروع کن قصه هایی در مورد رفتار درست براش تعریف کن.....

تنها راهش اینکه درست و منطقی لاهاش صحبت کن ولی جدی که بفهمه باید از خودش دفاع کنه ویا یه سری حرفا مهم نیست اهمیت نباید بده

بیشتر توی اجتماع بچه ها ببرش با بچه ها بیشتر ارتباط داشته باشه.
اگه کارساز نبود مشاور هم خوبه که بشماهم راهکار بده چجوری باهاش رفتار داشته باشید که اوکی بشه

باهاش صحبت کن

پسرمنم پارسال عین دختر شما بود تو کوچه یکی فش میداد بهش یا مسخرش میکردن نیومد خونه گریه میکرد باید بری یه چیزی بهشون بگی منو با همه همسایه ها درگیر میکرد ولی پاییز که آمادگی می‌رفت وقتی بچه ها مسخرش میکردن بخاطر گریه هاش گفتم نباید گریه کنی اونا هرچی گفتن توم عین اونو بهشون بگو الان یاد گرفته تو کوچه هم یکی بخاد مسخرش کنه صدتا بدترشو میگه دیگه کسی جرات نمیکنه چیزی بگه

دقیقا حال پسر منو توصیف کردی،،پسر منم بیرون میریم انگار نمیتونه با بچه ها خوب ارتیاط برقرار کنه زود گریه میکنه عصبی میشه،،دوستاش همش میکنه خاله اراد چرا اینشکلیه زود قهر میکنه گریه میکنه مثل دختراس،،،اعصابم خورد میشه باهاشم صحبت میکنم فایده نداره

سوال های مرتبط