۱۲ پاسخ

مرحله‌ای از زندگیه دیگه... چرا منم گاهی کم میارم ولی خب مطمئن باش خدا توی مادر شدن برامون خیلی رشد گذاشته

درکت میکنم🙂

نه،،
یه تایمی یا با باباشه یا خونوادم میبرنش
خیلی تاثیر داره
یا باهم میریم بیرون به کارام میرسم
وجودشو شکر

کاریش نمیشه کرد بچه اوردن یه جورمشکلی بچه نیاوردن یه جور مشکل دیگه اگه دوباره بدنیامیومدم فقط کارمیکردم ومسافرت میرفتم واسه پیریمم پس انداز میکردم پرستارمیگرفتم😭

روزی صدبار اینو به خودم میگم🥲 ولی خب اونم طفلی چکار کنه دلش به مادرش خوشه

دیگه شیرینی زندگی با همین بچه‌هاست. خدا همه بچه‌ها رو حفظ کنه 🤲♥️

بخاطر اینکه یه مادر کاملا تنهام و هیییچ کمکی ندارم مادر ندارم خواهرم دوره دوستی ندارم همسرم صب برو شب بیاس ، و با توجه به شرایطم کاملا از نظر روانی به فروپاشی مطلق رسیدم،بشدت دوست دارم برم جایی که دیگه هیچ مسولیتی نداشته باشم نه مادر باشم نه همسر ازشدت فشار روانی بارها خودکشی از ذهنم عبور کرده

وای منم همینطورم🤦‍♀️🤦‍♀️ ولی خب بازم شکر

بچه همینه دیگه وقتی مسئولیتی رو قبول میکنی تا آخرش باید بری
من ۳تا دارم دوتا پسرا بزرگ هستن ولی فکر نکنی بزرگ میشن راحتی داره نه فقط موضع فرق داره

ولی گاهی ک به بچه دوم فک میکنم میگم ادم باید دیوانه باشه که دوباره این بلارو سر خودش بیاره

چرا خیلییی زیاد از همون اول🥲

همه همین حسو دارن ولی به این فک میکنم‌که گذراست چشم بهم زدنی میگذره

سوال های مرتبط