دارم تو چشمای لنا نگاه میکنم
همه اش خودخوری می‌کنم
به این فک میکنم که کسی که میخوام لنا رو بذارم پیشش یعنی قراره چجوری باهاش رفتار کنه
نکنه لنا یه جایی اذیت کنه و رفتار تندی باهاش داشته باشه
نکنه مراقبش نباشه و طوریش بشه
اصلا حالا که لنا عادت داره جای ساکت بخوابه، نکنه بذارمش مهد و نتونه از سر و صدا بخوابه
پوشکشو تند تند عوض میکنن؟ اصلا تمیز بچه ها رو میشورن؟
غذا چی؟ میتونه غذای تازه بخوره؟ یا باید از شب قبل براش غذا آماده کنم؟ اصلا واقعا اون غذاها رو میدن بهش؟
تو چشماش نگاه میکنم و بغض میکنم
نمیدونم واقعا برگشتنم سرکار ، کار درستی هست یا نه

اینجوری هم نیست خدایی . مهدکودک مثلا غذاهای بچه ها رو بهشون نده میخواد باهاشون چیکار کنه ؟ اینجوری فقط خودت رو داغون میکنی . من الان این سه روز در هفته که میذارم مهد هم خودم دارم عادت میکنم . پسرم هم که عااااشق مهده . میرسیم دم در ذوق میکنه . هر چیزی هم که براش به عنوان غذا گذاشتم کامل بهم گزارش میدن که از هرکدوم چقدر خورده یا نخورده . چه ساعتی خوابیده کی بیدار شده . مطمئن باش بچه ها خیلی باهوشن . اگر اذیت میشد حتما با گریه وقت رفتن نشون میداد. الان من اعتمادم به مربی ها بیشتر شده . قبلا روزی دو ساعت میذاشتم . ولی امروز جایی کار داشتم نزدیک چهارساعت بود اونحا . وقتی برش داشتم سرحاااال بود . ما مادرها میفهمیم بچه مون غمگینه یا شاده

خب آدم یکسری چیزها رو مدیریت کنه
ولی شما خیلی سخت میگیری


خب وقتی آنقدر حساسی بنظرم نباید بری سرکار چون هر دوره بچه چالش های خودشو داره

عزیزم خیلی سخته خیلی خیلی سخت ولی الان دیگه مهدهای کودک مثه قدیم نیست خیلی پیشرفت کردن دوربین آنلاین دارن میتونی چک کنی خیالت راحت باشه تو تنها نیستی خیلی از مادرا برمیگردن سرکار و بچه رو میذارن مهد نگران نباش توکل کن به خدا.
منم شاغلم از ماه دیگه برمیگردم ولی همش خدارو شکر میکنم که یه آدم خوب سر راهمون گذاشت که بیاد پیش دخترم و تو خونه مراقبش باشه البته میخوام دوربین هم بذارم منم نگرانم ولی برای آینده دخترم میرم و یه مدت سختی داره ولی فقط به جنبه های مثبتش فک میکنم

من دقیقا شرایط شما رو داشتم به شدت هم حساس بودم روی همه چی اما واسه موقعیت شغلیم خییلی تلاش کرده بودم از مادرمم دورم مادرم تهران و‌من اصفهان
مادرشوهرمم قبول نکرد
مهدکودک هم به نظرم ریسکش بالاتر بود چون نمیتونسم دائما بچم‌رو چک کنم
پرستار گرفتم و تمام موارد رو گفتم
دو‌روز در هفته دورکارم و روزای دیگه هم یه ساعت زودتر میام خونه
و فوق العاده از تصمیمی که گرفتم راضیم
ما نمیتونم تو خونه بمونیم همش احساس نارضایتی میکنیم
به نظرم اوایلش خیلی سخته دلشوره داری اعصابت بهم میریزه اما همه چی بهتر میشه

اگر میتونی یکم سبیل اون مربیشون که قراره اونارو بشوره رو به مناسبت ها چرب کن
حواسش به این بچه باشه
و اینکه کلی بچه با اینکه مادرش شاغل نیست مهد میرن
یکی هم عسلچه خانم شما❤ بسپر به خدا
فقط خودخوری خودتونو اذیت میکنه

انتخاب سختیه درسته اما اینم در نظر بگیر هیچ آدمی تو دنیا نمیتونه مثل مادر بچه ازش مراقبت کنه، ان شاءالله بتونی بهترین تصمیم رو بگیری ولی همین وقت گذاشتن برای بچه بزرگ ترین سرمایه س که در آینده به خاطر دوری از پدر و مادرش، ضربه های روحی بهش وارد نشه.

اگه میتونی تا ۱سال و نیم نری سرکار خیلی خوب میشه
باز هم اگه جای بهتری یا کسی رو پیدا کردی که حواسش باشه خوبه
درکت میکنم من هم از مهر باید برم دانشگاه خیلی سخته برام ترم پیش رو مجازی بود گذروندم ولی ترم بعدی سختمه

ای جونم چ سخته واقعا من قبل برداری سرکار میرفتم الان دیگه اصلا بهش فکر نمیکنم

از چت gpt هم بپرس

چقدر سخت
ای کاش از فامیل درجه یک میتونستی کمک بگیری
ولی حالا که مجبوری بزاریش چند روز آزمایشی ببر بزار قبل از سرکار رفتنت ببین چطوری میشه
در طول روز هم برو سربزن بهش
شاید بعدش راحت تر بتونی تصمیم بگیری

کاش میشد پیش مادرت میذاشتی