به عنوان کسی که اومدم نشست و در حدی به کارم برگشتم...

سرکار رفتن با بچه هم سختی های خودشو داره ها...
لنا دیشب ساعت ۲ شب یهو گریه کرد نمیدونم چرا، خلاصه با شیر و پستونک و بغل و این حرفا خوابش برد...

خودم ساعت ۷ صبح بیدار شدم، تا پاشم کارامو کنم لنا رو ببرم بذارم خونه مامانم ساعت شده ۸ و نیم...

ولی اگر تو خونه بودم تا ساعت ۱۱ رو تخت دراز کشیده بودم، لنا بازی میکرد و عجله ای نداشتم که حتما باید تا فلان ساعت فلان جا باشم...

به طور کلی چه سرکار بری چه تو خونه باشی هرکدوم سختی های خودشو داره و هیچ کدوم برتری نسبت به اون یکی نداره :)

خانما خیلی از الان دقدقه نداشته باشید خدا خودش همچی رو درستش میکنه منم از ۲۴ تیر رفتم سر ‌کار و بچم اینطوری بود که صبح تا من میخوابیدم میخوابید همین که من بیدار میشدم بیدار میشد ولی الان صبح زود شیر میدم میرم خداروشکر تا ظهر کنار خواهرش میخوابه شیر خشکم نگرفت اصلا الان تا بیدار میشه خواهرش بهش فرنی و موز و بيسکوئيت میده تا من بیام

من خودمو اماده کرده بودم تا دوسالگی دخترم برنگردم به کارم
اما
تقریبا از سه ماهگی که هفته ای یه روز دارم میرم و انگار کائنات دست به دست هم داده اون یه روزم بیشتر کنه
خدابخیر بگذرونه

منم نمیدونم برم یا نه

تو قوی تر از این حرفایی عزیزم
ولی قبول دارم خیلی سخته کلا با وجود بچه پر چالش تره همه چی برای ما مادرا
هرچند اینو کسی میگه که امروز خودش به فروپاشی رسیده

منی که دخترم شیر خودمو میخوره و ۲۸ آبان باید برگردم سرکار و از ماه پیش استرس دارم

واقعا همهههه مامانا سختیای خودشونو دارن خدا ب همه سلامتی و تندرستی بدع ک بتونن عاقبت ب خیر شدن جوجه هاشونو ببینن♥️🤲

شیر خودتو قطع کردی