۸ پاسخ

من چند سال پیش تدریس میکردم
بچه های کلاس چهارم ابتدایی
بعضی‌ها مثل یه آدم بزرگ رفتار میکردن ،بعضی‌ها متناسب سنشون ،بعضی‌ها واقعا کمتر از سن و سالشون
با خودمون فکر می‌کردیم اونی که عاقلتره احتمالا خانواده فرهیخته ای داره که همه مدرک تحصیلی عالی و اینا بعد مادرش میومد میدیدم خودش سنی نداره طفلی ،میگه وضع زندگیمون خوب نیس و اینا ،انگار شرایط سخت زندگی بعضی بچه ها رو زودتر بزرگ می‌کرد
بعصیهاشونم واقعا خانواده تحصیلکرده ای داشتن مثلا مامان دانش آموز میومد چنان شیک پوش و رفتار مودبانه داشت ناخودآگاه همه بهش احترام میزاشتن

به نظرم یه معادله کلی نداره بعضی شرایط سخت زندگی،بعضی خانواده خوب

واقعا میگم چیزی که بهم ثابت شده الی جان،به طرز عجیییبی به رگ و ریشه آدم برمیگیرده،باید ببینی ریشه طرف از کجا آب میخوره،نمیدونم چطوربگم ولی هرچی پدرو مادر و پدربزرگ و مادربزرگ هستن اون آدمم همین میشه،یه موقع میبینی طرف یه مادر خیلی فهمیده و عاقل داره ولی بچه بی خرده،برو باباشم ببین،برو عموش رو ببین برو پدربزرگ مادربزرگشم ببین،قطعا یه جای کارشون میلنگه

شرایط سخت زندگی هست
البته مدل شخصیتی هم هست
من از بچگی مادرم فوت همیشه خودم مراقب خودم بودم
برای هرچیزی کتاب میخوندم فکر میکردم بقیه مامان هاشون بهشون یاد میدن
بعدا فهمیدم مامان های بقیه چیز خاصی بهشون یادندادن🤣

عزیزم خیلی زیبا توصیف کردیه و جوابرو هم خودت زیباتر دادیه
بله خانواده تاثیر گذاره.محیطی که توش بزرگ میشی تاثیر گذاره .ژن خانواده تا چندین نسل تاثیر گذاره
ولی بعضیها هم هستن انگار از همون اول عاقل وبالغن .به قول شما همچی رو پردازش می کنن .به خوبی ها جذب میشن واز بدیها روی گردونن.
درحالیکه توی خانواده هم آموزش چندانی ندیدنه .

به نظر من اول به فرهنگ و تربیت مربوطه،شاید ۴۰ درصد و ۶۰ درصد بعدی اکتسابیه
این که بخوای تغییر کنی خودتو بالا بکشی کتاب بخونی دنبالش باشی
حتی با استعداد ترین ادم اگر پرورشش نده ثمره ای نداره
پس کسب مهارت و میل به تغییر هم خیلی مهمه

من 27 سالمه عقلم 17.استیکرم ندارم بذارم

خودم به شخصه 24 سالمه ولی هنوز انگار بچم رفتار بچگانم دارم اصلا دلم نمی‌خواد بزرگ شم
ولی دارم میبینم دارم میشم مادر دو بچه دارم یکم عاقلانه تر رفتار میکنم و گزنه به من باشه عین بچه های 16 سالم😐🤍

راستش منم خیلی به این موضوع فکر می کنم و این موضوع را من توی هم آقایون و هم خانم ها دیدم به نظر منم به سن نیست. به تجربه هایی که آدمها کسب کردن و آموزش های که دیدن (چه از طرف والدین و یا اطرافیان) البته باید یکم هوش هم داشته باشی تا بتوانی از اینا استفاده کنی

سوال های مرتبط

مامان الوین مامان الوین ۲ سالگی
مامانا چرا دیگه به خودمونم رحم نمی‌کنیم از بیرون بگیم که جوونامون دارن پرپر میشن دوس دارم نگم بدون نتیجه س اما تا وقتی دو دسته بشیم واقعا نتیجه نمیده حتی اینجا همه دارن به هم میپرن نکنید توروخدا درمورد از شیر گرفتن و از پوشک گرفتن اول اعلام کنم که پسر خودم همچنان پرقدرت به سینه هام آویزونه و همینطور از پوشک گرفته نشده و قصد هیچکدوم رو ندارم اما چرا گیر میدین به اونایی که دارن میگیرن اکثرا هم تو سن پسر من هستن چرا همه دکتر شدیم واقعا من فعلا آمادگی ندارم از شیر بگیرمش آخه الان شیر چه خاصیتی داره مخصوصا اینکه نمیذاره غذا بخورن اگه میخوان بگیرن چه اشکال داره تو این سن بزرگ شدن دیگه و اینکه چرا هزار تا مشکل میذارید برای از پوشک گرفتن قدیم همه قبل ی سالگی بجه رو از پوشک گرفتن نه مشکل نخاعی داشتن نه شب ادراری اتفاقا دو تا از دوستای من که یکیشونم کوچیکتر از پسرمه بچه هاشونو از،پوشک گرفتن بعضی وقتها میگم چرا من نتونستم چون الان میفهمن میتونن حرف بزنم نمیگم اجبار نمیگم زور و کتک اما خیلی از بچه ها آمادگی دارن واقعا این پوشک سخته عرق میکنن خودشونم اذیت میشن لطفا به عقاید هم احترام بذاریم باور کنید من هیچکدوم رو انجام ندادم اما اینجا خیلی دیدم مادرا رو منع میکنید هیچکدوم از ما دلسوز بچه یکی دیگه نیستیم