فرزند پروری تب واکسن استامینوفن

عزیز بیرون رفتن بچه هیچ توجیحی نداره این ک بخایم بگیم بقیع هستن و یا چقد تو خونه بمونن و... چ بچه هایی ک بیرون دزدیده شدن و یا مورد ازار و اذیت جنسی شدن دختر و پسر هم نداره
بچه ها امانتن دستمون اونی میذاره تو خیابون یا بره خرید خیلی بی فکره اتفاق یک لحظه اس و پشیمونیش تا اخر عمر میمونه
بچه ها من ب هیچ عنوان بیرون نرفتن بدون خودم
و میبینم بچه از خیابون تنها رد میشه یا دوچرخه سواری میکنن تاسف میخورم

اصلا و به هیچ عنوان، پسرم خودش تا دم در خونمونم تنها نمیره و اگرم مثلا میخاست بره کوچه بازی کنه من اجازه نمیدادم تنها بره، از وقتی اون پسر بچه که اسمش ایلیا بود اونطور وحشیانه بهش تجاوز شد و بعدم کشته شد و هزاران مورد مشابه که شنیدیم، یه لحظه ام نمیذارم بچم از جلو چشمم دور بشه، اتفاق یه دفعه میفته

دختر من خودش از کوچه بدش میاد اصلا تنهایی جای نمیره شایدم خیلی خوب نباشه ولی خوب خیال من راحت کرده ولی خوب پسربچه ها فرق دارند یکم بی محبا ترن ولی خیلی جامعه محیط بیرون واقعا عجیب غریب خطرناک باید همیشه مراقب باشی

نه هم من هم شوهرم خیلی رو بچه هام حساس هستیم اصلا تنهایی جای نمی‌زارم حتی تو خیابون با خودم میبرم دستشو میگیرم پارک هم میبرم کنار وسایل بازی وا میستم تا بازی کنن ی لحظه چشم ازشون برنمیدارم

کوچه مامانم اینا بزرگه بچه های همسن مهدیارم اونجاهستن باهم بازی میکنن خونمونم نزدیک مامانمه من گاهی مهدیارو میفرستم بازی ولی خودمم باهاش پایین میمونم و تماما زیر نظر میگیرمش تا یکم دورتر بشه میرم سمتش جوری ک نفهمه هواشو دارم حتی اگه ی روز کاری چیزی داشته باشم ب مامانم میگم میره پایین ی چارپایه میزاره میشینه هواشو داره اصلاااا تنها نمیزارم و توهم نزار حتی اگه تمام بچه های دنیا تنها برن تو کوچه چندتا از همسایه های مامانمم دیدن من با پسرم پایین میمونم اوناهم جدیدا میان هوای بچه هاشونو دارن مامانم میگه قبلا هیچکس نمیومد بچه ها تنها بودن تازه الان میان

شما که دیروز گفتی بچت از کوچه فحش های بدی یاد گرفته ، کتکش زدم ، خوب خودت اینو میدونی بعد میای از مادرا گهواره می پرسی ، معلومه که تربیت بچه از هر چیزی مهم تره ، من باشم کلاً خونمو عوض میکنم از اون محل میرم ، به هیچ وجه هم نمیزارم بچم بره تو کوچه ، به جاش تا میتونم تو خونه سر گرمش میکنم ، برا بیرون هم کلی کلاس هست میتونی ببری ،پارک و خانه بازی هم هست

من خودم با پسرم میرم هستم تا بازی کنه و برگرده.. بی هیچ عنوان تنها نمیزارم بره که سر بزنم... قید کارای خونه رو میزنم یا اخر شبا صبح تا بعدازظهر میرسم.. ولی تنهای بیرون نه...

بعدم پسر بچه ها تخس ترن بعد هر شهر و محل و منطقه و خانواده ای فرق داره اگر امن هس بذار بره و بهش سر بزن
ما قبلا همش بازیمون تو کوچه بود و البت امن بود ولی الان یکم دوره بدیه
اگر سلامتش از هر نظر امن هس بره چ اشکال داره

گهگاهی پسرمن مغازه میره خودم وایمیسم روب رو خونمون هس
اما اگر بچه هم سن خودش باشه حتمااا بهانه می‌آورد ک بره اما ما کوچه نداریم سر خیابونیم و کسی نیس اگرم بود فک کنم خودم یه صندلی میزدم مینشستم چون دخترمم وابستشه و هرجا بره میخواد بره

تو کوچه نمیره برای بازی ولی گاهی خودش میگه کارت بده برم از سرکوچه بستنی بخرم کوچمون خودش یه حیابون بزرگ حساب میشه دلنگران میشم ولی چون خودش میگه نه نمیارم ک ترسو و... نشه خودمم تو کوچه وایمیستم تو پیاده رو میبینمش

همین ی بچه رو دارید؟