خیلی تو فکرم همش میگم کاش از ایران رفته بودم بعد بچه میاوردم اینجا هر روز بد بختتر داریم میشیم. بچه ها گناه دارن .من یازده سال نذاشتم بچه دار شم اینم بخاطر فیبروهام چاره ای نداشتم بخاطر وجودش هزار بار شکر ولی خیلی از اینجا نا امیدم و حالم بهم میخوره از شراطمون ت

عزیزم آدم اگر تو خونه خودش آرامش نداشته باشه خونه همسایه دیگه هرگز آرامش نخواهد داشت...

خارج خیلی سخته شرایطش باید مقیم اونجا باشی تا کار بهت بدن باید شبانه روز کار کنی همه چیز گرونه و......اونجا سخت تر از اینجا هست

درک میکنم هرچی سطح آگاهی بیشتر باشه استرس های اینچنینی بیشتره منم دوست نداشتم اینجا بچه دار بشم نمیخاستم مثل خودم و باباش زندگی کنه هرچند ما زندگی نکردیم فقط دویدیم
کاش شرایط کشور بهتر بشه آینده این طفل معصوم ها مثل جوونی ما نسوزه

به چیزهای خوب فکر کن عزیزم
توی زندگی همیشه مشکلات هستن
باید سعی کنی باهاشون زندگی کنی و در کنار دلخوشیهای خودتو داشته باشی

عزیزم انرژی منفی نداشته باش به نینی قشنگت فکر کن میاد به زودی دنیاتو قشنگ تر میکنه

عزیزم به چیزای خوب فکر بکن ،نیمه پر لیوان رو نگاه کن،آسمان خدا همه جا یه رنگه