زایمان اول پارت دو
ساعت هشت صبح شد و شیفت شبی های سگ اخلاق رفتن و شیفت صبح خوش اخلاق اومدن مامایی که اومد بهم سر بزنه خیلی مهربون بود معاینم کرده بود تازه سه سانت شده بودم بعد از چندساعت...دوباره بی دردی خواستم گفتن تا پنج شش سانت نشی نمیزنیم برات..و من همینطور درد میکشیدم و بی اختیار موقع دردکشیدنم زور میزدم...کیسه آبمم تقریبا خالی شده بود و از بس الکی زور زده بودم انرژیم داشت تحلیل میرفت ماما میومد میگفت اللن وقت زور زدنت نیست اصلا زور نزن ولی نمیتونستم خودمو کنترل کنم دلم خیلی برای خودمون ما زنا سوخت احساس خیلی بدی داشتم ساعت ده و نیم یازده تازه برام اسپاینال زدن و خیالم راحت شد اون حجم از درد یهو نابود شد اصلا هم سوزنش درد نداشت چون دردای انقباض وحشتناک بودن یه سوزن به چشمم نمیومد..بعدش دیگه نمیدونم چه ساعتی فول شدم که گفتن وقت زور زدنته حالا من چه وقت دردام بود چه نبود یه سرع داشتم زور میزدم سر بچه میومد بیرون دوباره میرفت تو بخاطر بندنافی که دور گردنش بود هی میگفتن تلاشت خیلی خوبه پس چرا به دنیا نمیاد و همچنان من در حال زور زدن بودم تا اینکه دیدن نمیشه هم برش خوردم هم ابنکه سر بچمو با وکیوم کشیدن بیرون خدا نشناسا پدرمو دراوردن یه عالمه بخیه داخلی و بیرونی خوردم و بخیه هام تا مدت ها خوب نمیشد..

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط