خانوما شما هم اولاش به بچه هاتون محبت نمیکردین؟؟ من پسرم داره سه ماهش میشه بخدا نمیدونم چرا اصن دلم غش و ضعف نمیکنه براش
مثلا این مدلی نیستم هی نازش کنم و قربون صدقش برممم مدام
واقعا گاهی احساس میکنم چقد بی تفاوتم😑😑خوب میشم کم کم ینی؟؟
مثلا اطرافیان کلی بغل و فشار فوشور و ناز و فلان ولی من خودم نه
حقیقتا عذاب وجدان میگیرم گاهی به خودم شک میکنم چرا اینطوری ام من

مال خستگی بنظرم و ریخته شدن بهم سیستم عصبی من داغونم وقتی بچه هام بی‌قراری میکنن یا گریه می‌کنه اگه دیر آروم شدن داد و فریاد میکنم دوقلوها میترسن گریه میکنن

من دخترمو گذاشتم پیش خواهرم با شوهرم رفتیم کافی شاپ اصلا چیزی از گلوم پایین نرفت اینقدر گفتم بریم شوهرم روانی شد😂عشق بازی کن باهاش این روزا برنمی‌گرده حتما پیش مشاور برو

من که همش قربون صدقش میرم

این روزا بر نمیگرده عشق کن بخدا من هلاک دخترمم ی بار در حد ۳۰دیقه تنهاش گذاشتم کار داشتم بیرون دیگ داشتم روانی میشدم از دوریش هم ب شوهرم میگفتم بدو بدو بریم فقط

بهش محبت کن بخند بازی کن تا بزرگ کردنش برات لذت بخش بشه.
با حرف زدن بچه بیقراریش کمتر میشه

منم همینم به خاطر هورموناست

برعکس من منم نمیتونم یه دیقه اروم باشم حتی تو اوج خستگی هم نشده اخم کنم بهش و قربون صدقش نرم هرروز خدارو شاکرم

طبیعیه عزیزم خب آخه ما از تر و خشک کردنشون و کارای خونه دیگه فرصت اضافه نمی‌کنیم بخوابم باهاشون بازی و ناز دادن کنیم کم کم بهتر میشه منم سر هردوتا بچه هام همینجورم.اطرافیا خستگی ما رو ندارن ووظیفه رسیدگی به بچه به عهده شون نیس قطعا ذوقشون بیشتره

ممکنه از علایم افسردگی بعد از زایمان باشه

وای من از عشق زیاد خودمو میزنم😭😂

منم همینم دخترم پنج ماهشه اصلا نمیتونم بهش محبت کنم🥲