۹ پاسخ

ببخشیدا ولی واقعا شوهرت نفهمه😡😡😡😡

بخاطر تغیرات هورمونی هست
منم ناراحتم غمگینم افسردم
اما بخاطر بچهام ادامه میدم
مردا که هیچ اهمیتی نمیدن واقعاً خودت باید بفکر خودت باشی

چرا بعد زایمان اینطور میشیم

منم 🥺🥺
تنها دلخوشیم پسرمه🥺 انگار منتظرم یکی یچی‌بگه بغضم بترکه و گریه کنم😢 تنها دلیلی ک بلایی سر خودم نمیارم بچمه حس میکنم من نباشم هیشکی نمیتونه انقد دوسش داشته باشه ولی از طرفی حس میکنم مامان خوبی نیستم براش😔اعتماد ب نفسمم با خاک یکسان شده

کاش این متنو همه مردا میخوندنذ

وای دختر منم مثل تو بودم واقعا میگفتم با خودم خودمو بندازم از بالکن بیرون رفتم دکتر دارو داد شوهر منم حساسه رو بچه

وای خدا اینگار اینو من نوشتم چون منم دقیقا تو این وضعیتم الان داشتم کریه میکردم کم آوردم از بس شوهرم و خانوادش قضاوتم نیکنن همش تذکر میدن خیلی خستم خودمو یادم رفته از ریخت و قیافه افتادم خیبی روحم داغونه

😣😣😣

🥺🥺🥺🥺

سوال های مرتبط