بچه ها یه چیزی می گم که خیلی این روزها ذهنم درگیرشه و فعلاً شرایطشو ندارم پیش مشاور برم خواستم اینجا بگم راستش من تو یه خانواده پر تنش بزرگ شدم همه عصبی و پرخاشگر که همیشه تو خونه دعوا بود......خودم با یه خانواده بسیار آروم محترم ازدواج کردم پسرم الان دو سالشه تو این بیست و اندی روز که دخترم دنیا اومده خیلی حرف گوش نکن لجباز شده که هم روی پدرش و هم نی نی دست بلند میکنه جیغ میزنه دلهره منو برداشته نکنه ژن داداشام و خانواده خودم رو برداشته اصلأ نمی‌خوام تجربه های که مادرم سر بچه هایش داشت منم تجربه کنم تو این بیست روز حتی پدرش از دستش عاصی شده من فقط نگران تو خلوت امشب گریه کردم دلم میخواست مثل پدرش باشه مثل عموهاش باشه نه برادرهای خودم بنظرتون باید نگران باشم راستی خانواده خودم تو شهر دیگه هستن ارتباط فقط تلفنی داریم

هیییی من چی بگم ت ی خانواده معتاده همع جوره بزرگ شدم

طبیعیه بچه ی خواهر منم همینطور بود یه دفعه حمله میکرد رو نی نی از حسادتشه نگران نباش سعی کنید توجه تون نسبت به اون بیشتر بشه چون آخرش نوزاد توجه میخواد اون حس میکنه کمتر دیده میشه یا دیگه دوسش ندارین زیادم رو نی نی حساس نشید مثلا اومد سمتش تا کاری نکرده کاری نکنید

بچه منم همین شده بخاطر بچس. دختر من همش میگه چرا منو بل نمیکنی. چرا منو بوس نمیکنی هی یجوری بچه رو میزنه و بالاخره یجوری دلش خالی میکنه وبعدش میگه ببخشید حواسم نبود. اخ ک چقدم درگیری دارم روزا ک هی بچه رو ادیت میکنی

نه عزیزم نگران نباش بچه تو این سن عادیهاین کاراش پسر منم واسه آرومی شهرت داشت الان خیلی حرف گوش نکن شده

بیشتربهش توجه کنید
داره حسودی میکنه بیشتربچهاهمینطورن سنش هم کمه
طرف نی نی کمتربرین بیشترباش بازی کنیدحرف بزنیدطبیعیه عزیزم همه همسن وسالاش حسادت میکنند

عزیزم نگران نباش این حالتهاش طبیعیه دنبال جلب توجه شماست ضمنا بچه هرچیزی رو ببینه تکرار میکنه پس وقتی خودت و همسرت آرومید مثل خودتون رفتار میکنه

به نظرم فقط رو بچه حساس شده

چقدر منی تو🥹🥹
نه جانم بخاطر سن بچه س