خانوما من یه مشکل پیدا کردم.
دختر من اگر غریبه ای بیاد سمتش بخواد باهاش حرف بزنه بغض میکنه.
یا یه موقه مهمونی بریم که اونجا بچه باشه اگه بچه ای بخواد بیاد سمتش باهاش بازی کنه یا حرف بزنه باهاش بچه ی من خوشش نمیاد زیاد.
نمیدونم این داستان طببعیه یا نه؟
اینم بگم ما رفت و آمدی نداریم با کسی چون کلا خانواده ی من و همسرم کم‌جمعیتیم برای همین من و دخترم همیشه تو خونه تنهاییم.
حالا من بعضی وقتا میبرمش بازار یا تو کوچه ها میچرخونمش با کالسکه ولی خوب بازم فک میکنم کمه.
نمیدونم.از طرفی هم دست تنهام شوهرم صبح میره شب میاد.
این کلاسای مادر و کودک خوبن واقعا؟
کسی تاثیرشو دیده؟
کسی

اضطراب جدایی مث پسر من اگه داشته باشه یه مدت که برن تو جمع حل میشه
بخاطر اینه که از جای خلوت یهو میرن جای شلوغ.
اگه خودت نباشی گریه کنه یا از خودت جدا نشه میشه اضطراب جدایی
من بچم و چند بار ۳ساعت تنها گذاشتم برای همین ترس رفتن منو داره
اما حالا که چند بار بردمش توی باغ پیش عموهاش و زنعموهاش یا داداشم و زنداداشم چند بار اومدن خونه پیشش فهمیده من همیشه پیش این آدما هستم یکم باهاشون کنار میاد اما کسی که زیاد ندیده بدون حضور من سمتش نمیره و گریه میکنه

طبیعیه تقریبا سخت نگیر 🥲

دختر منم چند روز پیش رفته بودم پارک یه پسر بچه مثل خودش اومد سمتش یه گریه ایی کرد که تا یه مدت فقط ارومش‌میکردم
هنوزم نمیدونم اینکارو کرد

سلام عزیزم نگران نباش طبیعیه، چون توی خونه بوده و جای شلوغ وقتی میره از ادما میترسه...

من فکر میکنم یه برهه از زمان اینطورین ، مثلا پسر من به شدت اجتماعی بود هر کی نازش میکرد تو خیابون میخندین میرفت بغلش حتی ، ولی جدیدا احساس میکنم زیاد خوشش نمیاد اصلا اخم میکنه ، حالا دختر شما همیشه همینطور بوده ؟