خانومایی که بچه دوم اوردین با فاصله یکی دو سال از اولی..میشه از شرایط زندگیتون بعد بچه دوم بگید
من از اول قصد دو بچه داشتم با خودم میگم الانکه خواب و زندگی ندارم دومی رو هم بیارم با هم بزدگ شن و تموم شه ولی میترسم انقد سخت باشه پشیمون بشم چه چالشای حدیدی دارید؟؟؟

به خیلی چیزا بستگی داره
من یه ۲۲ ماهه دارم به ۷ ماهه
سخته و من هیییچ کمکی ندارم
ولی چون مرخصی گرفتم گفتم با توجه به سنم و چند سال ناباروری ، دو تا پشت سر هم بیارم و بزرگ‌تر شدن برچسبم به کارم
الان بیداری رو برای هر دو میکشم شیرخشک و پوشک بابت هر دو می‌خرم و خونه بابت هر دوشون شلوغ و تامرتب میشه
آن شالله سال دیگه هر دو به سن خوبی میزسن و من میتونم برگردم سرکارم و این دو تا هم همبازی هم هستن

منم مثل تو گاهی دلم میخاد گاهی نه
من کارم ول کردم میگم یدفعه بیارم تموم بشه ولی خب تصمیم راحتی نیست

سخت ک هست ولی بهتره دیگه تموم میشه

والا خواهرزاده من یکسال و نیم‌از پسر من بزرگتره ۲ساعت نمیشه کنار هم‌ نگهشون داشت یکسره دعوا و جنگ و گریه اس
به نظرم فاصلشون رو یه کمی بیشتر کن

اصلا نکن اینکارو منم فک میکردم راحته تما ب معنای واقعی دیوونه شدم

پاره ميشي ولي خوبه
من نظرم پشت سرهم خوبه با همه ي سختياش

بنظرم‌نصف نصف مساویه خوب و بدش،اینکه دو س سال دیگه وقتشون باهم پرمیشه وبزرگ میشن باهم ب تو دیگه کاری ندارن خوبه،ولی چالشایی ک داره ب عقیده من از دوقلو داشتن سختتره
گاهی تا مرز جنون پیش میرم و مث الان چندروزه یه آرایشگاه ده دقیقه ای میخام برم وقت نمیکنم، گاهیم خوبه همه چی آرومن و ب همه کارام میرسم و وقت اضافه دارم فیلم می بینم بیرون میرم ..
بستگی ب شرایط خودت داره در کل نمیشه گف مطلقا خوبه بچه دوم با فاصله کم،یا مطلقا بد
مثه همه چی خوب و بد کنارهم،من ناخواسته بود ولی مشکل مالی نداریم میتونیم تامین کنیم نیازاشونو فقط جسمی ی وقتایی کم میارم و قطعا بچه ب یه مادر آروم و باحوصله و مهربون احتیاجش بیشتره که من گاهی زیر صفرم

عزیزم اگه بچت اذیتت کرده و شلوغه ب خودت و بچه فرصت بده حالتون بهتر بشه زمان بگذره بعد دومیو بیار وگرنه خودتو زندگیت از اینی ک هست بدتر میشه و افسردگی میگیری
در حق بچه اول هم ظلم میشه
به بچه دومی هم اونطور ک باید نمیشه رسید.....
این نظر شخصی منه و زیر 5 سال فاصله نمیخوام بدم

منم ببینم👀