تجربه من از جدا کردن جای خواب دخترم:
همزمان با راه افتادن دخترم شبا زیاد پیش میومد که بخاطر هیجان راه رفتن از خواب که بیدار میشد بلندمیشد راه میرفت یااینکه زیاد تکون میخورد و از روی تشکش حرکت میکرد و بخاطر دندون دراوردن هم بیقراری داشت
تصمیم گرفتم جای خوابشو جدا کنم اما اموزش خواب مستقل گذاشتم برای وقتی که به تختش و جدا خوابیدن عادت کنه
تقریبا یک هفته دخترم تو تختش و من پایین تختش میخوابیدم تا به این فضا عادت کنه و متوجه بشه تخت خوابش محل خوابیدنه
و هفته دوم اتاق هامون کلا جدا کردم بماند که دوشب اول خودم از استرس و نگرانی جداشدن کاملا بیخواب بودم اما بعداز گذشت هفته دوم جفتمون به این فضا عادت کردیم الان بعداز گذشت تقریبا ۱۵ ۱۶ روز تو تخت و اتاق خودش بصورت مستقل میخوابه و الان یکی دوروزه که دارم روی خواب مستقل کار میکنم
برای من این پروسه خیلی خوب بود و راضیم از جدا کردن و مستقل کردن دخترم چون باور دارم هرچقدر بزرگ تر میشن وابستگی بیشتر میشه و هوشیار ترن همچنین که چون خودم برام روتین هایی که برای شبم اجرا میکنم خیلی مهمه و توروحیم و رفتارم با دخترم تاثیر داره خیلی برام این پروسه خوب بود
امیدوارم به کار شماهم بیاد

۳ پاسخ

منکه دوتا دارم یکی این ور یکی اون ور اصلا جداشون نمیکنم خودم نمیتونم تو چجوری دلی داری

عزیزم شیر خشک میخوره یا شیر مادر؟

دختر من پنج شش بار طی شب با گریه بیدار میشه اصلا نمیتونم از خودم جدا کنم فعلا

سوال های مرتبط

مامان خانم مامان خانم ۱۰ ماهگی
#تجربه جدا کردن جای خواب
شنیده بودم بهترین زمان جدا کردن جای خواب از شش ماهگیه ولی چون که بچم رفلاکس داره و تو خواب هم بالا میاورد صبر کردم تا الان که دیگه مطمئن شدم حداقل توی خواب بالا نمیاره و خدایی نکرده خفه نمیشه
این کارا رو انجام دادم:
تختش رو بردم توی اتاق خودش و خودمم شبا کنارش خوابیدم جوری که هر وقت بیدار میشد منو میدید و زودی میرفتم پیشش این جوری دیگه نمی ترسید و کم کم به فضای جدید عادت کرد. یه مدت که گذشت جایی خوابیدم که وقتی بیدار میشد دیگه منو نمیدید و چند لحظه بعد میرفت پیشش یه مدت هم این جوری خوابیدیم.
الان دیگه تنهایی توی اتاق خودش می خوابه نمیدونم چقدر طول کشید فکر کنم یک ماهی زمان برد.
نکات ایمنی :
۱.حتما کنار بچتون قران بزارید
۲.اگه عادت نداره پتو و بالش داشته باشه بعد از جدا کردن بهش پتو و بالش ندین یا اگه سابقه داشته که توی پتو گیر کنه و خدایی نکرده به خفگی برسه بعد جدا کردن نباید پتو بندازین روش و دمای اتاق رو تنظیم کنید که سردش نشه بعدا که خواستین بهش پتو بدین دوباره چند شبی کنارش بخوابین که مطمئن بشید با پتو خفه نمیشه.
۳.عروسک و هیچ وسیله دیگه ایی کنارش نزارین
۴.تختش رو جایی بزارید که اگه بیدار شد و گریه کرد زود متوجه بشین و برید پیشش یا از این پیجر های بچه بگیرین
۵.اگه اول شیر شبش رو قطع کنید و بعد جای خوابش رو جدا کنید خیلی راحت تر و کم دردسر تره.
۶.تختش رو جای امن بزارید مخصوصا توی این اوضاع. نزدیک پنجره یا جاهایی که احتمال ریزش و خطر هست نزارید. نزدیک کمد و کمد دیواری هم خطر ناکه.
امیدوارم براتون مفید باشه😘
اگه سوال داشتین بپرسید تا از تجربه هام بگم.
مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
من جای خواب پسرم رو جدا نمیکنم.
تو این یازده ماهی که من رسما مادر شدم (و شاید نه ماه قبلش) مهمترین تجربه ام که شاه کلید تجربه هام بوده اینه که به غریزه مادریم اعتماد کنم. اولین دلیلم برای این جدا نکردن هم اینه که واقعا ته دلم راضی نیستم به این کار.
من مدتهاست یه نوروساینتیست (عصب شناس) رو دنبال میکردم که خودشم سه تا بچه داشت و تمام توضیحاتی که در مورد روشهای بچه داری میگفت منطبق با سواد عصب شناسیش بود. خودشم تا سنین بالا با بچه هاش یه جا میخوابیده. اون میگه خوابیدن در کنار هم روی حس امینت و اعتماد خیلی اثرگذاره. همه پستانداران هم اینو میدونن بطور غریزی و اعمال میکنن. تنها موجودی که اصرار داره به جدا کردن جای خوابش انسانه‌. اخیرا یه روانشناس دیگه هم گفته تا ۷ سالگی ناخودآگاه بچه موقع خواب بیداره و تنها بودن یا نبودنشو حس میکنه و این روی عزت نفس و اعتمادبنفسش خیلی تاثیر داره.
۳. بچه ها مخصوصا تو سن کم نمیتونن حرف بزنن و اگه اتفاقی براشون بیفته، خواب بد ببینن، چیزی بشنون، نمیتونن توضیح بدن.
تو سنین ۳، ۴ سالگی هم تخیلشون داره شکل میگیره و حتی ممکنه دوست خیالی داشته باشن. ترس از تاریکی مال همین سنه و اگه من باشم دوست ندارم تنها باشم.
ما جای خوابمون رو به اتاق پسرم منتقل کردیم. اتاق خودمونم برای خلوت خودمونه. مطمئنم جدا کردن جای خوابشم سخت نیست، چون از اول تو اتاق خودش بوده و عادت کرده.
اگه جای بچم جدا باشه من خواب خوبی ندارم چون همش استرس دارم نکنه طوریش بشه در طول شب.
اگه حالتون با هم دیگه خوبه نگران این نباشید که شبیه دیگران نیستید