خیلی برای پسر بزرگم ناراحتم خیلی پشیمونم از اینکه دومی رو آوردم دو سال و نه ماهشه بچم تا چیزی بهش میگم پامیشه میره تو اتاق تنها پیش من نمیاد میگ دیگ بازی نمیکنم حس میکنم بچم داره افسرده میشه دارم از عذاب وجدان میمیرم چرا نمیتونم براش مثل قبل وقت بذارم کسی رو نداریم تو این شهر دو ساعت بره بازی کنه باهاش خیلی ناراحتم چیکار کنم

لاقل بشنید سه تایی کارتون نگاه کنید یا همش صدا کن دو تایی با بچه کوچکه بازی کنید

نذار بره تو اتاق تنهایی بشین باهاش کارتون ببین ببین چی دوست داره واسش بگیر چ بازیهای علاقه داره باهاش بازی کن

خب گلم ببرشون بیرون اگه وقت داری نذار بینشون از حالا فاصله بیفته که بزرگه نسبت به کوچیک بخواد حسادت کنه بعدن یا باهم ناسازگاری کنن چون من خواهرم الان همینطوری شده دختر بزرگش با کوچیکش اصلن نمیسازه .به نظر من هی صداش کن پیش خودت نوازشش کن

خب گلم الان دوساله بیشترحالیش که بیشتر وقتتو بذار واسش یا وقتی داری با اون کوچولوت بازی میکنی اینم صدا کن باهاشون بازیا مختلف کن یا وقتی این کوچولوت خواب با اون پسر بزرگتر بازی کن واسش بیشتر وقتتو بذار نذار احساس تنهایی کنه مساوی بهشون محبت کن مساوی باهاشون بازی کن واسشون مساوی وقت بذار

این بچتو بغل کن دست اون یکی رو هم بگیر ببرش پارک دوتا تاب بازی کنه یه بستنی بخر بیارش خونه بهشم قبلش بگو امروز میخوایم بریم که تو بازی کنی امروز نوبت توعه
کم کم درست میشه بچه ها همینن
خدا حفظشون کنه برات
تو مادری از این حس ها هم نداشته باش صد خودتو براشون گذاشتی😘

عزیزه دلم ❤️‍🩹اما به این فکر کنید بزرگتر بشن دوستای خوبی برای هم میشن