دلم گرفته
اصلا حس خوشحالی بارداری ندارم
اصن حسی انگاری به بچه تو شکمم ندارم
قرصامو سر وقت نمی‌خورم و کلت شاید ۱۰روز جمعا خورده باشم
رو لبم‌ خنده تو دلم دردو گریه
وقتی میرم حموم می‌شینم زار زار گریه میکنم و بعد میام بیرون
تنها جایی که بهم آرامش میده همون حموم رفتنه که خودمو خالی میکنم
خیلی خستم
قرار بود پشتم باشه
بهش گفتم بچه رو نگه میدارم ولی پشتم خالی نکن
اما رفت ....
رفت پیش خانوادش ....
من موندم و دخترم و بچه تو شکمم
حتی ذوق ندارم ببینم جنسیتش چیه
دوسش دارماااتا حتی دعا میکنم مشکلات بیوفته رو من ولی اون سالم به دنیا بیاد
حس خیلی بدیه حس آوارگی حس غریبی حس بدبختی.......
اما می‌دونم خدا کمکم میکنه

عزیزم خیلی سخته همسرت بی مسئولیته
ولی بچه تو شکمت خیلی گناه داره به خوراکت و قرص هات برس قوی باش چون چاره ای نیست
اون طفل معصوم کم وزن و بی هوش میشه اگه چیزی نخوری بخدا مشکلاتتون حل میشه ولی غم و غصه ای که به بچه شکمت دادی جبران نمیشه در آینده عصبی و استرسی میشه بعدا هم به دنیا بیاد کولیک و رفلاکس میگیره فقط به بچهات فکر کن انشالله خدا خودش کمکت میکنه خودت رو با ذکر و قرآن آروم نه با گریه چون به بچت فشار میاره

مگه همسرت برنگشت؟ گفتی معجزه شده.

مرد اول باید مادرشو طلاق بده بعد زن بگیره
چقدر از همچین مادر و پسرایی بدم میاد بخدا

خدا آرومت کنه قشنگم

خواهر شوهرای ما که بالاسرمونن یک عتیقه هایی هستن که شوهر من که بچه ننه بیش نیست همش در کون مادرشه

عزیزم خیلی سخته اما گاهی هیچ کاری از دستت برنمیاد پس فقط بسپار به خدا خودش برات بچینه
خودتم فقط به فکر سلامتی تو دلی و خودت باش بخصوص سلامت روان خودت
برو بیرون، پیاده روی، فیلم ببین اهنگ شاد گوش بده قرآن بخون
برا حل مشکلاتت نذر کن خدا به لطف قدمهای کوچولوت زندگیتو سروسامان میده

چرا
مشکلی دارین؟

گلم غم به دلت راه نده این همه غم و غصه برای بچت خوب نیست خودتو قوی نگه دار نزار هر جا غمی تو رو از پا بندازه

همسرت رو میگی؟؟؟