با این همه حس تنهایی و مشکل و دردسر هنوزم بچه میخوام میخوام بچه م پشت و پناهم باشه سرگرم کنم خودمو قضاوتم نکنید

حق داری فداتشم چرا قضاوت ما خانوما اگر همو درک نکنیم پس چیکار کنیم💔

من قبل بارداریم وقت نمازودعا باخداصحبت میکردم من اصالتم مازندارانیه وسالها اونجا زندگی کردم بخاطراینکه شوهرم درمقابل مواد ضعیف بودمجبورشدم بیام شهراون مشهد دوسال نگذشت دوتادخترموازدس دادم ی 5سال ی 12سال ک جفتشون قلبم نفسم تکیه گاهم داروندارم بودن بعدازاون حیلی افسرده شدم یکسال ازخونه بیرون نمیشدم مگرمجبور ب رفتن ب دکترمیشذم بعدش خاب دیدم خدایک دختربهم داده رفتم دکترودوادرمون بعدترک قرص افسردگیواعصاب بعددوسال دیدم نمیشه نشستم فقط نمازودعاخوندن ب خداگفتم اگ هرچی بشه من خودم بچمومیخام خودم تمام مسئولیت هاشو بدوش میکشم دیگ بعدازچندماه باخاست خداباردارشدم البته یک سیدی ومن یجادیدم بهم یک دعاداد گفت هرشب شبی 1200بار بخون خدابهت بچه میده خوشحالت میکنه غموغصه هاتو فراموش میگنی اونم بی تاثیرنبود

هیچکس قضاوتت نمی‌کنه چون اینجاهمه مادرا بچشومیخان حتی اک قرارباشه تنهابزرگش کنن تنها بارشوبدوش بکشن شبوروزکارکنن ولی بازهم هم زنی حس مادرشدن رومیخادبچشه وانشالله ک همه زن هادرکنارهمسروخانواده ب خوبی وخوشی باوقت خوش ودلی بی غم صاحب اولادبشن شماهم همینطورعزیزم مااینجایبم باهم درد دلم بکنیم غصه هیچیونخور خدابزرگه بسپاربخودش ومحکم باش

ان شاءالله الهی آمین

خداحاجتتابده هممون مثل همیم برامنم دعاکن ۸ساله منتظرم

ایشالله خداحاجت دلتوبده