چطوری یکم از مادر بودن فاصله میگیرین ؟
به خودتون میرسین ؟
چکارایی حالتونو خوب میکنه؟
ده ماهه همه فکرم پسرمه میخوام یکم با خودم باشم یکم بیخیال باشم ولی نمی‌دونم چطوری

همسرم پسرمو میگیره
حموم طولانی میرم
میخوابم
با دوستام گاهی میرم
ولی باز هم هیچی مثل سابق نیس

فقط اونایی که میگن بچه رو بده برو پیاده روی و ورزش 😐بعدش خسته تر برمیگردی با بچه دیگه بدتر حالت گرفته میشه

هیچی دو روز یکبار یه سه دقیقه میرم حمام

عزیزم اگه بتونی بچه رو به کسی بسپاری و بری باشگاه ، خرید، پیاده روی و اینا که خیلی خوبه.
اما اگه کسی رو نداری که بهش بسپاری یا مثل من دلت نمی‌خواد بچه رو بذاری پیش کسی، دیگه باید نقش جدیدت رو به عنوان مادر بپذیری‌ و خودت رو با نقش جدیدت تنظیم کنی . یعنی برای خودت برنامه بچینی که میخوای بری خرید یا پیاده روی ، اونم بذاری تو کالسکه ببری 😅یا برای دورهمی دوستانه ، برو پیش دوستایی که خودشون بچه کوچیک و همسن بچه خودت دارن.با پسرت برو پارک که کیف و حال برای دوتاتون باشه .

ورزش میرم،گاهی برای چند ساعت میزارمش پیش مامانم و استراحت میکنم، کتاب میخونم، ریلکس میکنم.گاهی با همسرم دو تایی میریم بیرون حالا برای تفریح یا حتی خرید کوچیک،دورهمی دوستانه البته در حد یکی دو ساعت ،،،،،،،

بچه رو میدم به مامان یا مادرشوهرم
میرم بیرون
حتی شده یکساعت ذهنم آزاد میشه