مامانا دختر من اصلا اجتماعی نیست و از غریبه ها خوشش نمیاد هیچ جوره ارتباط نمیگیره وقتی غریبه می بینه میچسبه ب خودم یا باباش اصلا دوس نداره هیچ غریبه ای نزدیکش بشه یا نگاش کنه بچه های شمام این مدلین؟؟
طبیعیه این رفتاراش؟

پسر منم همینه اصلا به غریبه ها نگاه هم نمیکنه منظور از غریبه یعنی فامیلمون که کم میبیننه اصلا کنار نمیاد
بیرون هم خیلی زیاد میبرمش توی جمع زیاد میریم ولی نشناسه خیلی غریبی می‌کنه فقط بغلم میمونه

بنظرم مدلشونه مث ادم بزرگا
من خودم همین الانم با هیشکی ارتباااط نمیگیرمم
ولی نلین از اولی که میریم بیرون با همه سلام میکنه تااااااا اخرین نفر

درستش هم همینه

تو این سن از اجتماعی شدن صحبت نمیشه
این رفتارها برمی‌گرده ب شدت اضطراب جدایی بچه

دختر منم از دور با همه ارتباط میگیره لبخند میرنه نانای میکنه براشون ولی به هیییچ عنوان بغل کسی نمیره نمیذاره کسی لمسش کنه بغیر از من و باباش و خاله و داییش ....من از روانشناس کودک پرسیدم گفت خیلی هم خوبه اشکال نداره

واسه همپنه

ببین نمیدونم با جوابا قانع شدی یا نه،ولی من هرروز میبرمش بیرون و این جوری،با بزرگ شدن بهتر میشن،تو ذاتشونه،خود منم و خیلیا تو اطرافیان اینجوری بودن،یه چیز ذاتیه نه اینکه ما کم گذاشته باشیم یا بچه اجتماعی نباشه

پسز منم همینه

دقیقااا ،گریه میکنه،قایم میکنه خودشو یا پشت دستاش یا پشت دستای ما

ببرش بیرون عزیزم
مهمونی
پارک
سینما تأتر
قدم بزن باهاش زورش نکن ک ب سمت آدما بره اینجوری بیشتر وحشت میکنه کم کم خودش اوگی میشه

اگه سنش میرسه ببر مهد خوب میشه

پسر من بشدت اجتماعیه سریع باهاشون حرف میزنه باهاشون و می‌خنده خخخ

دختر من زیادی اجتماعی هست گاهی میره خونه عموش گاهی عمش گاهی خونه دایی تنهایی چند ساعت میمونه

بیشتر ببرش بیرون

دختر من ب شدت اجتماعیه جوری ک بچه های غریبه رو میگیره بوس میکنه