۹ پاسخ

مام این دوران گذروندیم اوایل همینطوره اما سعی کن به این موارد فکر کنی دوران بارداری تموم شد زایمانم همینطور و الان یه بچه سالم خدا بهم داده که انگیزه پیدا کنی و اوضاع رو بتونی مدیریت کنی

عزیزم از نزدیکانت کمک بگیر بیان خونت بهت کمک کنن خودت یکم استراحت کن و اگه میتونی برو بیرون یه دوری حتی با ماشین بزن

عزیزم هی به خودت بگو من شا دو خوشحالم

عزیزم مگه تنهایی؟خب زن زائو باید چهل روز همراه داسته باش هم از نظر ذهنی هم از نظر جسمی امادگی پیدا کنه ....لطفا اگ تنهایی از ی ادم مطمئن ک باعث ارامشت هست کمک بگیر مادری خواهری کسی ... اگ دردسترس نیستن افراد نزدیک هماهنگ کن یکی رو بیارید ب خونه زندگی برسه ادم مطمئن بیارید فقط حداقل دوهفته کنارتون باش کارهاتون رو انجان بده کارای شخصی بچه اولتم ب پدرش بسپار متل حموم اینا... فقط حواست ب خودت باشه نپران کارهای خونه نباش ...

عزیزم اصلا ب هیچی فکر نکن، خودتم برای کارا خونه اصلا اذیت نکن تونستی انجام بده نتونستی ولشون کن خونه بهم ریخت س مهم نباشه و .... ، فقط خودت و بچه ها رو دریاب

عزیزم خیلی طبیعیه من موقع اولی اینجوری شوم تا ۴ ماه اما خداروشکررر دخترم ک دنیا اومد اینجوری نشده بودم آلان دخترم ۱ سالش شده خیلی زود میگذره نگران نباش بسپار ب خدا
ما زنا خیلی قوییم مطمعنم از پسش بر میای

عزیزم این حالتت طبیعیه به خاطر هورمون هاست ، سعی کن خودتو آروم کنی

عزیزم طبیعیه بعد زایمان این حالتا.حتما کسی کنارت باشه.مادر یا پادرشوهر هرکسی ک کنارش راحتی و میدونی کمکت میشه.تنها اصلا نمون

سعی کن کمکی داشته باشی واقعا اوایل تا آدم رو روال بیفته یکم اذیت کننده است
پسر منم دوماهش، دخترم ۵ سالشه

سوال های مرتبط

مامان سانای مامان سانای ۶ سالگی