من خودمو دیونه میکنم با این بچه خیلی خیلی حساسم روش بنظرتون برم روانپزشک؟از شیرخشک بگیر از قطره ویتامین بگیر از پوشک بگیر از وزن و ......انقد فک میکنم و میرم تو فکر که تا مرز فروپاشی میرم
چیکار کنم که حساس نباشم

بنده خدا چی میگی دخترم باید یکساعت پیش عکس رادیولوژی از مستانه و کلیهش می‌گرفت شوهرمو مادرشوهر خودم رفتیم دخترم آنقدر گریه کرد شوهرم با دکتر دعواش شد می‌گفت شوهرت باید بره تیمارستان اونجا صدبار ب دکتر گفتم اشکال ندارع شما کوتاه بیا منم حساسم ولی الان گفتم بزار صبوری کنم تا تموم بشه عکس از داخل دخترم بود بعد ک‌اومدیم بیرون شوهرم تو مردم وپیش مادرش تا پدرم و مادرم گفت گفت تو دارو دادی اینطوری شده

اوووه
برعکس تو من دیدم دارم دیونه میشم
شوهرمم عصبانی شد گفت تو مهمتری داری نابود میشی
همون ماه اول زدم به بیخیالی شدم مثل دوران بارداری سرخوش
هرجام کم میارم میام خونه مادرشوهر خواهرشوهر نکهش دارن اصلا هم حساس نیستم
دکتر میبرم میکه خوبه
پس حتما خوبه
حتی دکتر ختنه گفت بسیار سالم و قوی و مردونست
دیگ حساسیت نداره
الان ختنه هم کرذم اصلا حساس نشدم اسون گرفتم بچه هم ارامش منو میبینه اروم

من اینحوریم آنقدر بدم میاد یکی بوسش کنه دیگه مابقی چیزای دیگه بماند...

من ک دیگ رد دادم همه مسخرم میکنن🥲

باور‌کن منی ک مطلقا میگفتم ی دونه بیشتر نمیارم. میخوام یکی دیگ بیارم. چون قطعا با این یکی روانه تیمارستان میشم و خودشم روانی و‌ابسته بار میارم.

تنها راهش اینه رها کنی اگه وزنش رو نموداره اوکیه نیاز نیست حساسیت به خرج بدی یا بقیه چیزا سعی کن از لحظاتت با بچت لذت ببری

عزیزم منم حساسم ناراحت نشو از دستم ولی شما خیلی خیلی حساسی
مخصوصا سر وزن و شیر خوردن با اینکه همه چیز اوکیه ولی خیلی روش گیری

منم اینطوری ام میگن چون مامان اولییم بخاطر اون

منم اینجوری بودم، بچم بدنیا اومد درجا بردنش دستگاه، باعث شد اونقدری حساس شدم که حتی نمیزاشتم باباشم بغلش کنه
کم کم حساسیتم کم شد