۱۲ پاسخ

انگاری تو دور و بر ما ارثی هست هر بچه ای به پدر مادر خودش می‌کشه از لحاظ اجتماعی بودن

پسرمن اگ جمع مردونه وپسرونه وبچگونه باشه سریع اوکی میشه ولی باخانمازیادنه مگراینکه ازکسی خوشش بیاداگ نیادکلاتوبغل منه البته بعدیکی دوساعت موندن اوکی میشه..اماگریه نمیکنه

دختر من اولش هر جا بریم فقط بغل من یا باباشه بعد ی تایمی عادی میشه ولی نمیزاره کسی بغلش کنه دوس نداره

دختر من اصلا با غریبه ها راحت نیست . با بچه ها بعد یه مدت دوست میشه اما با بزرگتر ها اصلا جور نمیشه

دخترمن که بغل خاله ها ومادر جونش میره وقتی عروسی باشه حتی باباش اومد دنبالش نمیرفت طبیعیه نمیخاد ازم جدا شه

دختر من از ۵ ماهگی تا ۱۸ ماهگی از غریبه ها میترسید گریه میکرد کمتر شده بود اما باز میترسید الان الحمدالله بهتر شده خیلی...ولی خب زمان میبره تا نزدیک بشه و جور بشه

دختر منم با کسی اخت نمیگیره زیاد یه چند نفرم بهم گفتن اجتماعی نیست😏😏ولش کن خواهر بچه دوساله چه میدونه اجتماعی بودن چیه

پسرمنم گریه میکنه اصلاانگار ادم گریزه🤣بغل کسی نمیره

طبیعیە فک کنم.

دختر منم همینجور هست و کاملا طبیعی هست
چون بچه فهمیده اس غریبه رو از مادر و پدرش تشخیص میده
هم اینکه بچها فکر میکنن بقیه حتی آشناها می‌خوان مادر و پدرش رو ازش جدا کنند برای همین می‌ترسه

دختر من با بچه ها خیلی ارتباط خوبی داره. با بزرگترا اولش غریبی میکنه باید بگذره تا اوکی بشه

دخترمن زود عادی میشه براش اشنامیشه

سوال های مرتبط