چقد زمان زود میگذره ....امروز داشتم با خودم فکر میکردم فروردین بود همش غصه می‌خوردم که نکنه باردار نشم تازه اقدام اولم بود رفتم دکتر حلی سونو و دارو گرفتم که تقویت بشم خرداد اقدام کردم اقدام اول درست وحسابیم بود که باردارشدم با همون یه بار.....حالا شهریور ماه هست و من ۴۵روز از کورتاژم میگذره واصلا وابدا فکر بارداری بعدی رو‌نمیکنم ازترس و استرس.....

منم ۲۰ روزه سقط کردم خیلی بده اونم بعد چند بار ای وی اف منفی خدا بصورت طبیعی بهم داد و شادم کرد ولی قلبش تشکیل نشد تا ۱۱ هفته هم صبر کردم اخرم مجبور شدم سقطش کنم

ناامید نباش چون رحم آمادگی نداره خیلیا بارداری اولشون سقط میشه حالا یا مشکل از اسپرم و تخمک ضعیف یا خود رحم آمادگیش نداشته
شاید خیلیا بعد ازدواج که تو فکر بچه نیستن پریودشون به تاخیر افتاده باشه و بعد هم خونریزی شدید کنند بدون اینکه بدونن باردار بودن همه که بیبی چک نمیزنن که بفهمن باردار بودن
اینا حرفای دکترا هست چون بار اول سقط بشه خیلی طبیعی میدونن
حتی منم تجربه اش کردم درکت میکنم خیلی سخته هنوز غم اون سقط قبلی رو دارم اگه بود الان به دنیا اومده بود ۴ ماهش بود 🥺

وای بدترین تجربه زندگیم سقط کردن بود از لحاظ روحی داغون و پر از درد😖
ولی با این حال دلم بچه میخاد حس می‌کنم جای خالیش زیادی تو خونمون حس میشه از ی جایی ب بعد باید با استرس و ترست مقابله کنی

عزیرم قشنگ درکت می کنم خودم تجربه سه بار سقط و ivf ناموفق داشتم اما از معجزا خدا قافل نشو اگه تو تقدیرت باشه تلاش کن خدا به بهترین حالت جواب تلاشهاتو میده مطمئن باش عزیزم

سقط خیلی بده منم تجربه اش رو داشتم خیییلی سخته