مامانا از لحاظ جسمی و روحی داغونم هرلحظه گریم میاد با دلیل و بی دلیل گریه میکنم اصلا دلم نمیخواد کسی باهام حرف بزنه از طرفی احساس تنهایی میکنم لگنم طوری درد میکنه هرلحظه جیغم درمیاد از طرفی ببخشید یبوست گرفتم انقد تو سرویس نشستم صبح یه لک اندازه نقطه قهوه ای رنگ دیدم که استرسمو صدبرابر کرد
شماهام همینقدر شرایط روحیتون بده؟😢

اول خدا کمکم کرد بعد. با شیاف آمپول هنوزم. شیاف استفاده میکنم 24 هفته بودم که انقباض داشتم خیلی درد بدی هست

گلم به خدا توکل کن مطمئن باش که کمکت میکنه

برای یبوستت ناشتا خاکشیر با اب ولرم بخور و شیر هم شبها بخور و میوه و اب هم فراوان بخور.
استرس و گریه کردن بغیر از اینکه خودتو اذیت میکنی تو دلیت هم اذیت میکنی،بخاطر کوچولوت قوی باش و کتاب بخون و خودتو سرگرم کن و داستان بنویس برای کوچولوت از دوران حاملگیت.
الان باید همسرت بیشتر حواسش به شما باشه و نزاره از هر لحاظ داغون بشی.حتی نخواستی با کسی صحبت کنی دفتری بردار و از چیزی یا کسی ناراحتی بنویس و خودتو خالی کن نزار اینقدر داغون باشی که خدای ناکرده کوچولوی عصبی و استرسی بدنیا بیاری

بخدا خیلی سخته خدا خودش کمک مون کنه من سر بچه اولم اینجوری نبودم روی این دومی هر چی درد بود کشیدم حتا انضباط کم بود نارس به دنیا بیاد ولی خدا کمکم کرد.

روانشناسی هم رفتم ولی فایده نکرد

منم همش گریه میکنم با خودم درگیرم شبا را با گریه سپری میکنم

آره خواهر منکه خیلی حالم بده هم دلم میخاد یکی درکم کنه هم دلم میخاد هیچکس باهام حرف نزنه از اول بارداری تا الان به زور با یکی صحبت میکنم همه میگن تو از بس خونه موندی افسرده شدی ولی دلم نمیخاد حرف بزنم دلم گرفته مخصوصا شبا گریه میکنم تا کمردرد چیزی میشم سریع میزنم زیر گریه تحمل هیچی ندارم دعا میکنم زودتر این سه ماه هم بگذره واقعا سخته

چرا بیشتر سختی راهو رفتی باید خوشحال باشی خودتو سرگرم کارایی که دوست داری بکن تنها هم نمون

از ۳ماهگیم روزهایی رو گذروندم که فقط خدا میدونه😔
احساساتت و بپذیر و به خودت بگو اینا همش بخشی از پروسه مادر شدن، سخت نگیر به خودت انقدر سخت گرفتم ۴ ماهه که اسیرم تازه به باور پذیرش رسیدم و دارم رو خودم کار میکنم

کاش بری دکتر شرایطت خیلی سخته