درد و دل

من از وقتی پسرم دنیا اومده دنیام شد پسرم بیشتر ذوقم برای پسرم
اینکه بهش برسم، بازی کنم، لباس بخرم،با پسرم حالم خوبه
بعد اطرافیانم میگن همه زندگیت و نزار براش بزرگ میشه ولت میکنه میره،دلم و هی خالی میکنن،
به شما هم از این حرفا میزنن؟
شما مثل من نشدین؟

مگه توقعی دارید اینده ازش؟

عزیزم همه همینیم.من تمام تمرکزم شده یارا
اینکه واسش تند تند غذا و خوراکی درست کنم
ببرمش خانه بازی شهربازی
کتاب بخونم بازی کنم براش تیپ بزنم کارا و حرف جدید یادش بدم تقریبا ۹۰درصد خودمو گذاشتم براش
اما اینا وظیفه منه .این بچه رو من به دنیا اوردم موظفم مسئولیت دارم که بهش رسیدگی کنم و صدخودمو براش بذارم بزرگم شد خودش من فقط توقع دارم احترام بذاره به پدرو مادرش همین نه اینکه به بهونه احترام توقع های دیگه داشته باشم نه فقط احترام همین.
حالا اینکه بخواد بذاره بره و ….خودش و ذاتشه اما هیچ بچه ای پدر مادرشو ول نمیکنه بالاخره چند وقت ی بار ی سر میزنه

نمیتونی از الان بشینی غصه ۲۰ سال دیگه رو بخوری ببینی چی میشه که
بیخیال بابا

حرف کسیو گوش نکن دیگه امروز تکرار نمیشه به نحو احسنت از بچت لذت ببر کیف کن
بچه ها خیلی زود بزرک میشن چشم به هم بزنی بزرگ شدن بعد دلت تنگ میشه برای این روزا
شما کار خودتونو کنید

نمیفهممشون

در لحظه از بودنش لذت ببر و هرکاری برای خوشحالیه جفتتونه انجام بده
بعدا هم مستقل میشه می ره پی زندگیش خوشحالی که هرکاری از دستت می اومده براش کردی
این محبت ها هم بی نتیجه نمی مونه خیالت راحت

واقعا مردم خیلی عجیبن باباجگرگوشه ی آدم خیلی عزیزه وجودشه هی مردم میگن زیادخودتوبراش نسوزون خوب همه ی ماهم یه روزی کنارمامان باباهامون بودیم زندگی تشکیل دادیم بچه هامون همینطورین خوب قرار نیست که دیگه ندونن پدرومادرچیه ولله من الآنم یه روزباپدرومادرم حرف نزنم نفسم قطع میشه مامانم نزدیکمونه هرروزمیادپیشمونومیره خوب هر لحظه جونشوسلامتیشوبرامون گذاشته من قربون نفس پدرو مادرم بشم انشالله بچه هامون دلسوزمونن هر لحظه من شبابابوی نفس بچم می‌خوابم بخدا

اگر به این فکر باشیم ولمون میکنه میره باید الان محبت نبینه که نشد حرف
باید بزرگ شد بره پی زندگیش با زنش بچه هاش مثل الان خودمون مردم فقط میخوان یه فضولی تو کار بقیه بکنن

سعی کن روی خودت کار کنی که انتظاری ازش آینده نداشته باشی
من خودم به شخصه احترام می‌خوام و این چیزا

معلومه ک عزیزم ما بچه هامونو بزرگ میکنیم که برن پی زندگیشون ..زندگی کنن ..باید برن ..بمونن ور دل ما چ کنن ؟زندگیشون تلف کنن برا ما ک مارو ببرن دکتر و بیمارستان؟با پسرت خوش بگذرون مرد بارش بیار .عشق کنین با هم و اماده ش کن ک زندگی بدون تو رو یاد بگیره و مستقل باشه ..این مهم ترین کمکیه ک‌میتونی بش بکنی ب عنوان یا والد آگاه🙂🤍🙏🏼

ادم‌وقتی تصمیم میگیره یه نفر و به دنیا بیاره مسولیت هاشم باید قبول کنه همیشه در کنار بچه تون یه وقتی هم برا دل خودتون وقت بذارین همه تلاش ها تون برا بچه تون بدون چشم داشت و توقع جبران در بزرگسالی باشه اونجوری بعداد اگع بچه رفت سراغ زنگی خودش شما هم اسیب روحی نمیبینی