خیلی بی تابو بی قرارم از یه طرف به بچم فکر میکنم که چقدر کوتاهی کردم که اگه اینقدر بیخیال نبودم بچم میموند از یه طرف به بارداری بعدی فکر میکنم نمیدونم سرکلاژ وژاینال برای من جوابگو هست یا هرطور شده با زحمت زیادم باشه سرکلاژ شکمی کنم نمیخام این اتفاق تلخ تکرار بشه هزار جور فکر تو کله مه مغز داره از فکرو خیال میترکه

ما کلا یه سرکلاژ داریم گلم اونم از واژن که یه نخ میتابونن دور رحم من انجام دادم
واینکه منم مثل شما بچه اولم زایمان زودرسی شدم بچه دومم سرکلاژکردم واستراحت مطلق شدم امیدت بخداباشه این درد تاهمیشه باماس من بعد شش سال داغش ازدلم نرفته توتاپیکا قبلی هم بهت گفتم من بچم بغل کردم شیرش دادم زمان مادری کردنم براش کوتاه بود ولی قد یه عمرباهاش خاطره سازی کردم ولی خداروشاکرم الان بچه دومم دارم وچهارسالش شماهم بخودت برس اگه ضعیفی بخودت برس نهایت شش ماه وبعدش اقدام کن

ازمن میشنوی برو جای خصوصی و هرچقدرم ک میشه هزینش حتما شکمی انجام بده.
من هم 21هفته ازدست دادم باوجود سرکلاژ الان هم سراین بارداریم سرکلاژ شدم ولی ریسکه صددرصدی نیست.
سعی کن شکمی سرکلاژ بشی

سقط داشتی گلم؟

زن داداشم مث شما بود سقط شد دوبار سرکلاژ شد منع رابطه استراحت مطلق الان از هر دوتا نعمتش داره یه پسر و یه دختر دکتر اولش نگفته بود سرکلاژ بشه

الهیی منم یکسال جهنمی دقیقا تو همین حال روز گذشت الانم باردار شدم هزارتا فکر و خیال دارم
اصن خوشی انگار ب من نیومده

چیشده مگه عزیزم