۵ پاسخ

من آبجیم با اینکه ۳۶سالشه هی زنگ میزد که بچت زردی داره اب قند ونباتش بده همکارم داده نوش خوب شده،هر روز هم میپرسید دادی هی میگفتم حالا میدم،اینا افکار قدیمی ها هست و میگن ما دادیم بچهامون پس چی شد بزرگ شدن دیگه،ولی وقتی علم میگه بد هست لابد بده چرا آدم عاقل بیاد کاری انجام بده،از همون اول به همه گفتم من هیچی نمیدم به بچم بخوره،دیگه عرق شاطره میگفتن بده گفتم میذارم به بدنش بزنین(چون زیاداصرار داشتن)ولی خوردن هر چیزی به هیچ وجه و پذیرفتن

دقیقااا
بعد توبیمارستان روزی ک بچم ب دنیا اومد هم تختی من و ی خانمی توی اتاق بغلی میگفتن بچه گشنه است شیر نیومده تو سینه هامون هنوز آب قند میدادن بهشون🫤🫤

اتفاقا امروز با شوهرم نشستم این بحث باهاش کردم ک نمیخام هیچ مواد غذایی ب بچم بدم اگ مشکلی ام داشت خدایی نکرده فقط متخصص😊اونم گفت باشه فقط اینکه اگ مادرم توصیه ای کرد و تو محلش ندادی و بچه چیزیش شد مسئولیش با خودش منم‌گف باشه

کاش بفهمن و حرف مادرو گوش بدن وقتی میگی فلان چیو نده

نمی‌فهمن دیگه
آب هم موقعی که فقط پزشک دستور بده میشه داد
بعضیا از همون موقع بچه دنیا میاد آب میدن

سوال های مرتبط