سلام مامانا پسرم نزدیک شش سالشه و پیش دبستانی میره ولی خیلی بهم وابستس بعضی روزا که میخواد بره بغض میکنه میگه دلم برات تنگ میشه چکار کنم وابستگیش کم بشه دلم خیلی میگیره وقتی بغض میکنه دوس ندارم انقدر بهم وابسته باشه
میترسم بگه دیگه نمیرم مهد کودک

برعکس بقیه من اصلا نظرم این نیست که نفرست مدرسه و فلان . چون بچه ای که وابسته ست حتی ده سال هم بگذره بالاخره لحظه ای اولی که میخواد جدا بشه سخته براش بچه ای که وابستگی داره سنش مهم نیست جدا شدن براش سخته پس بهتره که تلاشمونو بکنیم آروم آروم به شرایط عادت کنه و بفهمه که باید جداشه . اتفاقا تو پیش دبستان خییییلی بهتره چون درس خاصی ندارن و همه این کارا یه جور تمرین و آماده شدن برای سال بعد هستش که عادت میکنن و سال بعد فقط تمرکز رو درسشون هست و دیگه نگرانی جدا شدن رو ندا ن

عزیزم پسر منم ناراحت میشه جدیدا حرف پسر شمارو میزنه ،،، بهش گفتم تو میری داخل من بیرون منتظرت هستم جایی نمیرم ، ولی چون مدیرتو اجازه نمیده مامانا بیان داخل تو نمیتونی منو ببینی اگه من بیام بقیه بچه ها هم گریه میکنن مامانشونو میخوان ....
گفتم من بیرون هستم تا کلاست تموم بشه
قانع شد،فکر میکنه من جلو در حیاط ایستادم

از بوسه ی جادویی استفاده کنید.

منم پسرم اینجوریه و حتی خیلی بدتر . شماره خودمو باباش رو نوشتم رو برگه گذاشتم کیفش گفتم هر وقت نیاز بود میتونه بهمون زنگ بزنه گفتم حتی دوست داشته باشی میتونم اینجا بشینم ولی ببین بقیه بچه ها هم تنها هستن. روزای اول اینجوری گذشت اولش بغض میکرد ولی بعد که میرفت تو سرگرم میشد فراموش میکرد و اینکه بعد مدرسه میدید پشت در منتظرشم خیالش راحت شد که من هر روز میرم دنبالش و هیچوقت تنها نمیمونه

من سر همین داستان ها فعلا نمیزارم بره تا بزرگتر بشه

استرس میگیرن
گناه دارن