۱۱ پاسخ

ب عقب برگردم هیچوقت بچه دوم نمیاوردم در حالی ک بچم کو چیک بود ظلمه ب بچه اول خدا میدونه ادم چقد عذاب وجدان میگیره و ب خیلی چیزای دیگه هم بستگی داره مثلا رابطت با شوهرت اقتصادی روحی روانی .......

بله من موافقم
تک بچگی خیلی بده.. کم ترين دردش اینه که اون بچه همش به ادم چسبیده و هم بازی نداره و مغز ادم رو میخوره
و در آینده هم کسی رو نداره
و لوس و پر توقع بار میاد
ولی من اینم قبول دارم که بر اساس توان مادر و شرايط خانوادگی لزوما نیاز نیست حتما پشت سرهم با فاصله کم باشن میشه یه فاصله معقولی بین شون باشه که مادر هم اذیت نشه

تفاوت سنی بچه های من ۱۳ ساله
بزرگه باعث شده من به همه ی کارام برسم
هیچ وقت تنهایی کوچیکرو بزرگ نکنم
خیلی کمکمه
و از این فاصله سنی راضیم به شدت

هرکسی یه هدفی داره زندگیا متفاوته و هر نظری ارزشمنده
نمیشه که همه خط فکریشون یکی باشه
من الان ۴ ماهه حاملم خودم خواستم
و خیلی راضی ام
ما اول به زندگیمون سر و سامون دادیم هدفامونو تیک زدیم دنیا رو گشتیم بعدم با خیال راحت برای بچه اول اقدام کردیم الانم که دومی رو باردارم
کلا نظرم این بود که یا بچه دار نمیشم یا نمیذارم تک فرزند باشه

من قصد آوردن بچه دوم نداشتم بعد ۱۴ سال خدا خواسته شد ولی الان راضی هستم درسته تفاوت سنیشون زیاد ولی بازم در آینده به درد هم میخورن

نمیدونم واقعا

دومی رو آوردم نمی‌دونسنم شرایط کشور اینطور میشه
شما مغازه چی زدین
لباس فروشی ؟؟

من خیلی دوست دارم یه دختر هم داشته باشم ولی واقعا توان 9 ماه بارداری و زایمان و مراقبت از بچه رو ندارم🥲💔
پسرم خیلی خیلی اذیتم کرد و می کنه و همین باعث شده از بچه دوم زده بشم
اتفاقا همسرم خیلی بچه دوست داره ولی من دیگه نمیتونم

هرکس یه نظری داره منم بچه دوم دوست دارم ولی فعلا نه موقعیتشو دارم ونه شرایطش رو

هر کس یه هدفی داره تو زندگیش یکی درس یکی کار یکی بچه بستگی به خودت داره

نه ولی من دوست دارم بچه ی دوم بیارم حامله نمیشم وگرنه الان دومی دنیا اومده بود 🫤🫤🫤🫤

سوال های مرتبط