داشتم گالری گردی میکردم، عکسای نوزادی بچمو دیدم
قند تو دلم آب شددد🥹🥹
با اینکه خیلیییی روزای سختی بود، مثل روانی ها شده بودم، بی خوابی و.... ولی دلم اون دورانو خواست🥹 اون موقع میگفتم کی بزرگ میشه الانم البته میگم 😂
با خودم میگم کاش مادر بودن اینقدر سخت نبود و فقط لذتش رو میبردیم، از نگاه کردن ب بچمون کیف میکردیم ن اینکه بخاطر فشار بی خوابی و شیر و چالش های بعد زایمان نذاره اونقدر که باید از شیرینی نوزادی شون لذت ببریم
من از بعد به دنیا اومدن، بچم خیلی خیلی به دیدن نی نی ها علاقه دارم
جایی بیرون نی نی ببینم دست خودم نیست فقط نگاهش میکنم و کیییف میکنم🥹🥲
دلم نی نی جدید میخواد ولی میدونم اصلا پتانسیلش رو ندااارمممم😬🥲 اصلا آدم صبوری نیستم

واای با اینکه الانم خیلی سخته ولی اصلا ب هیچ عنوان دوست ندارم برگردم عقب خیلی سختی کشیدم خیلی در حدی ک ب خودم میگم چجوری تونستم

من یادمه انقد کارم زیاد شده بود حتی یادم میرفت گکشیمو بزنم شارژ
خیلی روزای سختی بود خیلی

من اصلااون دوران دوست ندارم وقتی یادشون می افتم حالم بدمیشه جوری که گریه میکنم🫠🫠

من بچه رو از چهارماهگی به بعد بیشتر دوسدارم

خیلیا اینجا اینو میگن
اما من حتی یه ثانیه هم دوست ندارم برگردم به اون موقع حال روحی به شدت داغون با یه عالمه مسئولیت... وای🥲🫠

وای منم یبار همینجوری شد دیدم عکسای نوزادیشو ، دلم میخواست گریه کنم که چرا اونموقع تا میدونستم بغلش نکردم بوسش نکردم باهاش عشق نکردم. خیلی زودتر از چیزی که فکر میکردیم داره میگذره 🥺💔