گاهی با خودم فکر می‌کنم چقدر زود بزرگ می‌شی، چقدر زود روزهایی می‌رسه که دیگه مثل امروز توی بغلم جا نمی‌شی و دست‌های کوچولوت رو برای گرفتن دست من دراز نمی‌کنی... شاید یه روز بزرگ بشی و دنبال دنیای خودت بری، اما برای من تو همیشه همون بچه کوچولویی می‌مونی که تمام دنیای مامانشه. ❤️
امیرحسینِ مامان، نمی‌دونی با اومدنت چقدر دنیام قشنگ‌تر شد. تو همون اتفاق خوبی هستی که زندگی منو به قبل و بعد از خودش تقسیم کرد. از وقتی اومدی، خنده‌هات شده قشنگ‌ترین دلیل خوشحالی من و بودنت شده بزرگ‌ترین دلخوشی زندگیم. شاید هنوز کوچولویی و چیزی از دنیای من نمی‌دونی، اما بدون که مامان همیشه و با تمام وجودش دوستت داره. الهی همیشه سالم و خوشحال باشی، پسر قشنگم. ❤️🧿

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط