به نظرتون دو تا سه سالگی سخت تره یا سه تا چهار سالگی؟
برای من که یه بچه فوق العاده شیطون و بی اندازه بهانه گیر دارم که از ترک دیوار بهانه میگیره دو تا سه سالگی عذااااب بود،هیچ وقت دلم نمیخواد به اون روزا برگردم
الانم وضعیتمون خیلی تفاوتی نداره با اون موقع فقط یه خورده بهانه ها کمتر شده،منم سعی میکنم بیشتر صبوری کنم که کمتر تنش داشته باشیم که شکر خدا داره جواب میده
امااااااااااا
اما لجبازی و منم منم و خودم میتونم و...... صد از صد
اینا تا کی ادامه داره؟
جدیدا اهورا وسط فاجعه هایی که به بار میاره تا قیافه عصبانی منو میبینه میاد بغلم میکنه پیشونیمو میبوسه میگه عشقم،نفسم،گلم،خیلی دوستت دارم😍قلبم الکلیلی میشه یادم میره به خاطر چی عصبانی بودم


فرزند پروری فرزند پروری فرزند پروری فرزند پروری

بنظرم سه تا چهارسالگی اوج لجبازیشونه و وحشتناک لج میکنن و هیچ جوره قانع نمیشن

من دخترم تا موقعی ک از شیر بگیرمش خیلی خوب بود همین ک از شیر گرفتنش وحشی شد خخخخ باز دوبارهی دوره ای خوب بود دوباره تا همین الان من دیوونه شدم رسماً تا کی میخاد ادامه داشته باش نمی‌دونم مغزم پوکیده

شیطنتش چجوریه مگه ؟

والا هیچ فرقی نداره همش ریده شده تو زندگیمون

۳تا ۴
دختر من خیلی خوب و اروم بود
الان به شدت لجباز و بهانه گیر
ک از ترک دیوار هم بهانه میگیره ب قول شما

همه بچه ها شیطون هستن کلا ۲ تا ۵ سال برای پسرا سخت تره

تا یه سالگی پسرم درگیر حساسیت و رفلاکس و اینا بود هیچی نفهمیدم از لذت بچه داری، از یک تا دو سالگی خیلی خوب و لذت بخش بود و از دو سالگی تقریبا تا همین الان خیلی شیطونیاش زیاده و سخته

هر دوره ک رسیدم دیدم سخت‌تر شد ک آسون‌تر نشد!
۳ تا ۴ سال سخت‌تره

فرقی نکرده🤕😭

3 تا 4سالگی

دختر منم همینه ، از هر چیزی یه بهانه در میاره، فکر کنم تا پنج سالگی ادامه داره