گاهی دلم می‌خواهد زمان همین‌جا بایستد…
همین لحظه، همین خانه، همین نفس‌های آرامِ کودکم که مثل لالایی، آرامم می‌کند.

در دل این روزهای پرهیاهو، گوشه‌ای از خانه‌مان شده بهشتِ من؛
جایی که محمد طاها آرام گرفته و من، با نگاهی پر از عشق، نگهبانِ رویاهای کودکانه‌اش شده‌ام.

لباس‌های ریخته، اسباب‌بازی‌های پخش شده، نور ملایم آفتاب… همه‌شان تابلویی‌ست از زندگیِ واقعی.
نه پر زرق‌وبرق، نه بی‌نقص، اما سرشار از عشق.
خانه‌ای که دیوارهایش قصه‌ دارند، از خستگی‌ها، لبخندها، اشک‌ها و امیدهایی که به محمد طاها گره خورده‌اند.

من و او…
در دل این خانه، با دل‌هایی که برای هم می‌تپند…
و خدایی که آرام، از بالای این سقف، نگاهمان می‌کند.

الحمدلله برای حضور این فرشته های امام حسینی تو خونمون 🥹❤️
خدا حفظش کنه جانم

اسم برنامه روبگو

خدا حفظش کنه برات عزیزم. چقدر قشنگ از محمدطاها میگی برامون🥹

متنت خیلی قشنگ بود مونا جون
واقعا زیبا نوشتی😘

خدا حفظ کنه این قند عسلارو تنشون سلامت🥰

چه زیبا😍😍😍😍

چه جوریه منم می‌خوام درست کنم

چه متن قشنگی😍😍😍

چقد قشنگ و از ته دل نوشتی عزیز
با اجازت این متن رو تو اینستاگرامم استوری میکنم

چقد من دوس دارم ازینا درس کنم🙂‍↕️

من نتونسم ازاینا درست کنم🥺🥺